in de spalkspier, de dwarse halsspier, zamenge’-' 
vlochtenc spier , halve graat- of doornspier , mon- 
nikskap spier , en in de huid van deii nek. 
4. De vierde hals-zenuiir. 
1) De voorste tak is aanmerkelijk groot' nadat 
hij draden aan de lange voorste regte hoofdspier , 
en aan de opligtende spier des scbouderhlads heeft 
afgegeven , verbindt hij zich met de groote medelij- 
dende zenuw en met de derde hals zeiiuw , en door 
eenen nederdalenden draad met den zenuwtak der 
onder- tongszenuw. 
Nadat de voorste tak deze lakken afsieseven 
heeft, ontslaat uit denzelven een tak , die zich met 
eenen dergelijken van de vijfde hals-zenuw verbindt , 
om de midd elrif-%enuw (nervus phrenicus s. diai- 
phragmalicus) te vormen. Deze zenuw neemt dik- 
werf nog andere draden van de bovenste hals-ze- 
nuw van de armvlechl en van den strik der onder- 
tongszenuw op ; daalt vervolgens langs het zijdelijk 
gedeelte van deir hals neder, terwijl zij draden aan 
de voorste ongelijk driezijdige spier afgeefl , en 
Terbindingen met de medelijdende zenuw en de 
dwalende zenuw maakt. Zij komt vervolgens met 
de laatsgenoemdc zenuw in de borstholte en gaat 
tusschen de plaat van het voorste middelschot naar 
beneden lot aan het middelrif, waarin zij zich ver- 
spreidt. De middelrif-zcnuw der regter zijde geeft i 
door het vierkante gat langs den stam der onder- 
ste holle ader, eenige draden in de buiksholle afr 
alwaar zij zich met de zonnevlecht en met de long- 
maagzenuw verbinden, en in welker loop men dik- 
wijls eenen zenuwknoop (ganglion phrenieum) 
aantreft. De zenuw der linkerzijde geeft takken 
aan den slokdarm. 
De voorste tak der vierde hals-zenuw geeft vervol- 
gens eenen verhindingstak voor de vijfde halszenuvVf 
en verdeelt zich daarna in drie of vier takken , dc’ 
