6 
schikking der zenuwbuizen scliijiU overigens hier niet 
van die in de anastomoses te verschillen. 
De zenuwknoopen (ganglia) zijngraauvvachtigeop- 
oi aanzwelJingen of verdikkingen , die in den loop van 
zekere zenuwen, vooral op die plaatsen, waar zij zich 
met elkander vereenigen of takken maken , voorko- 
men. Ik vond dezelven uit een digt en innig mengsel 
van met vaten voorziene zenuwbuisjes, van cilindrieke 
buisjes en van bloedvaten gevormd ; in hunne tus- 
schenruimten bevonden zich vrij groote rondachtige 
ophoopingen eener fijne hoornachtige zelfstandigheid, 
en daarenboven nog in de knoopen van dennervus 
sympathicus kleine onregelmatig verstrooide lig- 
chaampjes , die met de korreltjes in de hersenzelf- 
standigheid veel overeenkomst hadden. In deze laatste 
knoopen waren de, met vaten voorziene, buisjes schier 
bij uitsluiting voorhanden. De donkere kleur der 
knoopen moet men waarschijnlijk aan de grootere 
hoeveelheid bloed, hetwelk zij bevatten, toeschrij- 
ven; hun schijnbaar gelijkvormig, homogeen weefsel 
ontslaat door de innige en na.auwkeurige dooreen- 
weving der buisjes en door het voorhanden zijn 
der korreltjes. Hoe dit zij , sommigen vergelijken de 
graauwe zelfstandigheid der knoopen met de bast- 
achtige zelfstandigheid der hersenen, terwijl anderen 
aannemen , dat dezelve een bijzonder celweefsel is , 
in welks tusschenruimlen zich een geleiachtige , rood- 
achtige of aschgraauwe brij bevindt , welks kleur 
niet bij uitsluiting van de grootere hoeveelheid bloed 
in de zenuwknoopen vooiigebragt wordt. De knoo- 
pen worden omgeven door een vaatrijk, vezelach- 
tig, zeer ineengedrongen vlies, hetwelk een verleng- 
sel van het zenuwvlies is. 
Beglard verdeelt de zenuwknoopen in tweeklas- 
sen, die namelijk der hersen- en ruggemergs-zenuwen, 
en de knoopen der groote medelijdende zenuwen. 
Het maaksel der laatsten is veel minder gclijkvormig 
dan dat der anderen , en de draden der medelij- 
