ganen te bereiken ; met evenveel regt zou men kun- 
nen beweren , dal de zenuwen in de organen ont- 
slaan, en in de middelpunts-gedeelten eindigen. In- 
derdaad ontslaan de zenuwen , even als alle deelen , 
terstond m derzelver ligging en jdaatsing,’ en zijn 
daar als geleiders tusschen de cenlraal-organen en 
iet overige ligcliaam uitgespannen , opdat dezelve 
wederkeerig op elkander zouden kunnen werken. 
Men maakt onderscheid tusschen den schijnharen 
lip? ouff der zenuwen, en den waren oorsproruj. 
e eerste is de plaats des ruggemergs of des verleng- 
den mergs, van welke zij schijnen uit te gaan; 
de laatste is de plaats, lot op welke de woi'telen 
(radices) der zenuwen in het binnenste der merg- 
zelfstandigheid vervolgd kunnen worden. Over den 
oorsprong der zenuwen is voor ’t overige reeds bij 
gelegenheid der hersenen het noodige gezegd. 
Men ontwaart aan de groote zenuwen eene me- 
nigte dwarse rimpels of plooijen, terwijl de fijne 
gekronkciden loop hebben; ten 
veko ^ hunnen de zenuwen tot eenen 
der ciT de lengte gerekt worden , zon- 
Groote zelT uitzetting te ondergaan. 
lindriekc ffedl*^” , L r” algemeen eene ci- 
De eeni-^zfns band vormig, 
of min . f r “ «^eer 
dels {iunesi die^o ''i siren^en oUun. 
en zelve V c ^jn dik zijn, 
Deze stren" gevormd worden, 
worden 1 cilindriek . maar 
de een t -J -éh van 
De ze .1 des zenuwstelsels verwijderen 
-rwTtt^er ‘1 
alsb V • ™ 'J*" «dmdnek, doch in anderen , zoo 
omtrent' ak gehoorzenuw enz. , 
SeTde ' /" "T"’ lot plaats ver: 
hik Ï en die hoogst vvaarschiin- 
J '^®'"genlijkezenuwze!fslandigheid,welkeraardcn 
