66 
ste huid-senuw in den buitcnaten huidlap gelaleii. Bij liet piaepare- 
ren derer huid-zenuwen , moet men zich wel nnaiiwkeiirig wachten i 
derzelvcr takmakingen op den arm of den voorarm te laten liggen : 
de takken moeten in de huid zelve gepraepareerd worden , waarom 
men aan de laatste het onder de huid liggende celweefsel en de spier- 
scheede hangen laat. Onder de huidtakken zijn er twee, die men dik- 
werf doorklieft , namelijk de hoven- btHtenste huid- zenuw \an de om- 
geslagen arm- zenuw, en de middelste buitenste huid-zenuw van de 
spaakbeens-zenuw , de eerste gaat aan den achterrand der deltoides in 
de hnid; de andere gaat van den stam der spaakbeens-zenuw af, daar 
waar deze naar de buitenvlakte des arms zich begeeft , nadat zij zich 
om het opper-armbeen heeiiigeslagen heeft. Aan den handwortel wordt 
de huid kringsgewijs ingesneden , waarbij men zorg moet dragen , dat 
de rugtak der ellepijps- en spaakbeens-zenuw , en het ondereinde der 
spierhuids- zenuw , die naar den rug der hand gaan , niet mede bc- 
leedigd worden. Deze takken met liiiune laatste takmakingen moeten 
op den rug der hand blijven liggen, zoo dat de huid stuksgewijze met 
bewaring der zenuwen weggesneden wordt. 
Bij de bereiding der zenuwen van den arm , worden de spieren 
slechts zelden doorsneden ; meestal is het genoegzaam , dezclven van 
elkander af te trekken , om den loop der zenuwen waar te nemen ! 
de korte achteroverkantclende spier kan echter dwars doorsneden 
worden , om den doorgang van den diepen tak der spaakbeens-zenuW 
te zien ; en zelfs kan deze doorsnijding nagelaten worden , wanneer 
men de omgevende deelen zuiver praepareert. Somwijlen moet de vier- 
kante vooroverkantelaar doorkliefd worden, om de binnenste tuS' 
schenbeensche zenuw lot aan het einde te vervolgen. 
Om de verdeeling der omgeslagene arni-zenuw te zien , maakt 
men den miisculus deltoides van het schouderblad los , laat haar ech- 
ter aan het sleutelbeen en aan het opperbeen hangen. Wij hebben 
reeds aangemerkt , dat de huidtak dezer zenuw ligtelijk doorsneden 
wordt , wanneer men niet zeer oplettend is ; deze tak ontbreekt echter 
somtijds. 
Dc bovenschouderblads-zenuw kan eerst dan goed gepraepareerd 
worden , wanneer de arm van den romp gescheiden is geworden , terwijl 
men in het tegenovergestelde geval den arm dwars over de borst zou moe- 
ten leggen. Na dat de monnikskap-spier van het schouderblad en bel 
sleutelbeen losgesnedcn is geworden , vervolgt men de zenuw , terwijl 
men de bovengraatsche spier naar de rigting van dezen bundel door 
snijdt. Tevensspaart men de takken der zenuw , die in de spier dringen- 
Vervolgens maakt men de ondcrgraalsche-spier van de graat des schoU- 
derblads los , en trekt van lijd lot tijd den stam der boven schouder- 
blads- zenuw aan , waardoor men spoedig haren loop in de onder- 
graatschen kuil erkent. Men heeft nu nog slechts het vet , hetwell* 
de zenuw, vooral onder den schoudertoj» omgeeft, te verwijderen. 
