92 
ELFDE HOOFDSTUK. 
'lEjDE-ZENÜWEir. 
Er zijn vijf paren lende-%enuwen (nervi lumbales);. 
eens vond ik er echter slechts vier in een lijk , 
hetwelk slechts vier lende-wervelen had. Zij ont- 
staan uit de lendc-verdikking des ruggemergs , en 
vormen , gemeenschappelijk met de heiligheens-zenu- 
wen, den paarclestaart (cauda equina) , in het 
binnenste van het wcrvel-kanaal. Zij maken hare 
knoopen in de wervelgaten , en verdeden zich spoe- 
dig daarna in twee takken, een’ achtersten en een' 
voorsten. 
Achterste takken der lende-zenuwen, De ach- 
terste tak der eerste lende-zenuw is de grootste van 
allen ; hij gaat tusschen de dwarse uitsteeksels der 
tw'ee eerste lende-wervelen naar achteren , geeft 
takken aan de lende-heiligbeensspier en aan de 
lange rugspier , treedt in het onder de huid lig- 
gende celweefsel en verliest zich in de huid aan 
het bovenste gedeelte der bil. De achterste takken 
der tweede en derde lende-zenuw zijn kleiner ; 
hunne verdeeling is met die van de eerste over- 
eenkomstig ; zij bereiken de huid van het bovenste 
en achterste gedeelte der dij. De achterste takken 
der twee laatste lende-zenuwen , eindelijk, zijn 
zeer klein; zij verliezen zich gemeenlijk in de 
lendc-heiligbeeiisspieren en in de lange rug-spier. 
Voorste takken der lende-zenuwen. Zij ana- 
stomoseren met elkander , met de twaalfde borst- of 
rug-zenuw , met de eerste heiligbeens-zenuw en 
met de lendeknoopeu der groote medelijdende 
zenuw , zoo als men zulks over het algemeen bij 
de voorste takken der ruggemergs-zenuwen waar- 
neemt. Lit de vereeniging der voorste takken met 
