Het slagaderstelsel bestaat uit eene reeks van aan 
elkander gevoegde en langzaïïierliand iiaauwer wor- 
dende cilindrieke buizen. Daar echter de twee ci- 
ündrieke buizen , die door de splitsing eener slag- 
ader ontslaan , te zamengenomen wijder dan de 
stam zijti, volgt daaruit, dat de holte der laatste 
slagaderen, allen te zamengenomen, veel ruimer, 
dan die van den stam bij zijnen oorsprong uit het 
hart is: vandaar de vergelijking van het slagader- 
stelsel hij ceneu kegel, welks grondvlak aan het 
geheele ligchaam , doch hel toppunt aan het hart 
beantwoordt. Al verder vloeit uit hel langzamerhand 
wijder worden des slagaderslelsels voort , dal de 
omloop des bloeds in de stammen veel sneller, dan 
in de lakken plaats grijpt, en dal in de laatste lak- 
makingen der slagaderen , het zoogenaamde haar- 
vatenstelsel , de polsslag of de voortstuwing des 
bloeds door hel hart bijna onmerkbaar zijn moet , 
even als men ook geene beweging in het water van 
een meer bemerkt, door hetwelk een stroom loopt. 
De verdeelingen der slagaderen geschieden ge- 
meenlijk onder scherpe hoeken; eenige slagaderen 
gaan onder een’ reglen hoek van den stam af; zel- 
den ontstaan zij in eene teruggaande rigling van 
haren stam. In allen gevalle vindt men altoos in den 
hoek van de verdeeling der slagaderen eene in het 
binnenste van hel val vooruitspringe.'ide plooi , wel- 
ker rand naat het hart gekeerd is ; deze soort van 
spoor wordt door eene plooi van den hinnenslen 
rok der slagader gevormd , en is dienstig , om de 
splitsing van de bloedkolom te bevorderen , en de 
vloeistof in de onderafdeeüngeu van het vat te 
leiden. 
De slagaderen vormen zooveel te meer inmondin- 
(jen (anaslomoses) met de nabij gelegene slagaderen , 
naarmate dezelve in het algemeen kleiner zijn. Deze 
anaslomoses geschieden of onder meer of minder 
scherjte hoeken , of door takken , die van het eene 
