115 
ragte bloed naar elk orgaan in eene behoorlijke 
oeveelheid gevoerd wordt. Hierbij verhouden zich 
e slagaderen geheel lijdelijk; zij worden name- 
y door de inslroomende bloedmassa uitgezet , en 
üemen in het onmiddellijk volgende tijdstip, uit- 
oofde ^harer veerkracht , weder dcrzelver vorigen 
diameter aan , zoodat het bloed , hetwelk door het 
art slechts stootender- of hortenderwijze in be- 
weging gebragt wordt , toch in de laatste slagade- 
ren in eenen gelijkmatigen stroom voortvloeit , ter- 
wijl deze vloeistof voordurend of onmiddellijk door 
den polsslag , of door de veerkracht der slagaderen 
verder voortgesluwd wordt. De slagaderen bezitten 
gedurende het leven wel, zoo als al de deelen , het 
vermogen om zich zamen te trekken; deze zamen- 
trekking is echter eene door de spankracht be- 
vverkte (tonische) zamentrekking , alzoo slechts lang- 
zaam en onmerkbaar, en meestal van de zamen- 
trekking der spieren verschillende , zoodat dezelve 
ot de bloeds-beweging niet kan medewerken. Dit 
omsche zamenlrekkings-vermogen heeft het bij zon- 
bloedmassa aan veel ver- 
altiid onderworpen is , de slagaderen zich 
fcanaeitnit^ i ^nhoudings-vermogen 
massa bloeit • voortdurend met de 
massa bloed m een behoorlijk evenwigt slaat, 
BERKiniNft. 
‘'"‘i “‘"'""'•‘e® maaksel der slagaderen, door de- 
gedeerde r*" -r«‘« 
gee neze scUeede ra vooral om de bui.enste hals-slagader , de 
ga er eiii. legt goed zigtbaar. Men neemt vervolgens verschel 
dene stokken van slagaderen uit het lijk, wascht dezeke zn' r' 
en kgt ze op een bord. om op dit laatste bet ontLTrr::; 
Om de rokken der slagaderen te bereiden 
«root. IJ V , "'•"'loen , kiest men een stuk der 
Sroote slagader, van hetwelk men zorevnld;» i i . 
zorgvuldig al bet omgevende 
