233 
T)e aderen nemen het bloed uil de slagnder-ein- 
den op en voeren bclzelve naar bel hart terug; 
ook deze vaten zijn doorgaans bij de bloedbcwe- 
s;ing zelve niet werkzaam; vs^ant onderbindt men 
cene lioofd slagader van een deel , dan houdt ter- 
stond ook de beweging van bet bloed in de over- 
eenstemmende aderen oj). De slag of klopping van 
bet hart is bijgevolg insgelijks de oorzaak der be- 
weging van bet bloed in de aderen. Daar echter 
een groot gedeelte der kracht van bet hart onder- 
weg verloren is gegaan, wordt de voortgang van 
bloed in de aderen door de groole uitrckbaarhcid 
dezer vaten, door hunne veelvuldige anaslomoses 
en door de talrijke klapvliezen gemakkelijker ge- 
maakt, w'clke laatste het bloed, hetwelk ^eenmaal 
op eene zekere jrlaals aangeland is , het lerugvloeijen 
beletten. Daarenboven nemen dc adeien de, in de 
watervaten bevatte, vloeistoffen op, en voeren de- 
zelve naar het hart. Of men aan de aderen ook 
W'erkelijk een opslorpings-vermogen mag toekennen, 
is eene vraag, die wij bij gelegenheid der opslorpende 
vaten zulleia onderzoeken. 
BEUEiDifra. 
Het maaksel der aderen wordt op de wijjc , bij de slagaderen opge- 
geven , onderzocht. Daar de middelsle rok der aderen echter zeer 
dun is eii vast met de andere rokken zamenhangt , kan dezelve slecht» 
met veel moeite op zich zelvcii bereid worden ; men ontwaart dezen 
rok echter zeer duidelijk , wanneer men eene overlangs opengesnedene 
ader tu»»chen het oog en het licht hrengt ; men neemt daartoe een 
stuk holle ader in de nabijheid van haren overgang in het hart. 
De bereiding der aderen geschiedt nagenoeg eveneens als die der 
slagaderen ; dezelve vordert slechts nog meer voorzigtigheid , omdat 
de wanden der aderen over het algemeen dunner dan die der slag- 
aderen zijn , waardoor zij natuurlijk meer voor verscheuringén vatbaar 
zijn, hetwelk vooral hij de poorlader het geval is. 
