248 
VIERDE HOOOFDSTUK. 
OVER DE ADEREN DER BOVENSTE LEDEMATEN. 
De aderen der bovenste ledematen vormen twee 
lagen, eene oppervlakkige namelijk en eene diepe. 
De laatste komt in hare verdeeling met deslan-ade- 
ren overeen; zij bestaat uit de spaakheens-lder , 
de ellepijps-ader , de armader , de ohselader en 
de slcutclhc^Hs^ctdcv ^ die gevormd worden uit 
takken, welke aan de takmakingen der slagaderen 
beantwoorden. De sleutelbeens-ader neemt echter 
veel minder takken op , dan de sleutelbeens-slagader 
afgeeft , dewijl de onderste schildklier-ader , de bin- 
nenste mamader, de bovenste tusschenribbige ader, 
en de wervelader zich naar de gemeenschappelijke 
halsader begeven; de dwarse nekader verbindt zich 
met de achlei-buitenslc halsader, en de opklim- 
mende halsaderen worden grootendeels door de tak- 
making der voorste wervel-slagader gevormd. De 
sleutelbeens-ader gaat niet , zoo als de slagader , tus- 
schen de voorste en de middelste driehoekige hals- 
spieren heen; zij blijft altijd met de achterste op- 
pervlakte van het sleutelbeen in aanraking, waaraan 
zij door een tamelijk zamengedrongen celweefsel is 
gehecht. 
De laag der oppervlakkige aderen is aan vele 
afwijkingen onderworpen. Zij begint in het alge- 
meen aan de zijde , alwaar de beide zijdelijke aderen 
dikwijls met elkander zamenkomen. Onder deze 
aderen beantwoordt de eene aan den pink en den 
binnenrand der hand , en heet de ru^ador van 
den pttili (vena salvalella) , terwijl die, welke van 
den duim afkomt , de oppervlakkige duimader 
(vena cephalica pollicis) genoemd wordt. Op den 
rug der huid vormen deze aderen eenen meer of 
