272 
<le binnenste halsader met de sleulelbeens-ader vormt 
Op de laatste plaats storten zich de hoofdstammen 
van het watervaalstelsel uit, want de vroeger ver- 
melde wijze van eindiging heeft slechts lusschen 
haarvaten ♦) plaats. 
De watervaten zijn de eigenlijke werktuigen der 
opslorping ; door hen , namelijk, worden de voedings- 
stoffen cn andere zelfstandigheden in het binnenste 
des ligchaams opgenomen cn bij de andere vochten 
gemengd. Daarenboven worden die zelfstandigheden 
of beslanddeelcn des ligchaams, die lot een langer 
verblijf in het ligchaam niet meer bruikbaar zijn, 
door deze vaten opgeslorpt, en eveneens in de bloed- 
massa leruggevoerd. Men heeft onlangs de vraag 
weder opgeworpen , of de aderen het opslorpings- 
vermogen niet met de watervaten deelen, dewijl 
talrijke proeven bewezen hebben, dal zekere , met 
het ligchaam in aanraking gebragte zelfstandighe- 
den vroeger in de aderen, dan wel in de water- 
vaten gevonden worden. Zulks is eenc stellige daad- 
zaak , die zich niet laat betwisten. Slechts blijft de 
vraag over, of deze vreemde stoffen werkelijk door 
opslorping in het aderlijke bloed gekomen zijn. Op 
slorping namelijk is een proces, eene handeling, 
eene verrigling des levens, bij welke de zelfslan- 
nderon iii de bovfn boscht^vpne vipoïifnnrdiffe klicrnn , cn vooral in 
de \valcrvaat-vl(*('htrn der vojjnls. Eindelijk vindt men somwijlen aan 
lionden wntervnnlklicjeri , die volstrekt fjeene iiilvoereode watervaten 
hcblien , en waaruit niet» dan aderen te voorschijn lieden : de lyni- 
pha kan fïevoJ^eliik hier slecliisdoor de aderen verder gevoerd worden. 
*) In een werk , door de koninklijke Academie van welenschappen 
te Earijs in het janr 1820 liekroond , helwelk, heliaivc tal.ijke iiiis- 
valtingen , slechts eene heilialing van dnigenc i» , Iiehvelk ’ Fodmaiviv 
reeds in het jaar 1821 , en ik in hel jaar 1824 over de verbinding 
der watervaten met de aderen hehhen in het licht gegeven , hield 
Eippi de uil de klieren te voorschijn tredende» met kwikzilver ojj- 
gevulde advrin voor ivatorxaiPn. Diensvolgens nam hij aan , dat 
het aderslelsel , behalve de tiorslhuls en den regter watorvaatslani » 
nog op niidiM-e ])!aal8eti groolo watervaten npneemt. Wen ziet echler 
dat de ineening van Liri't op eene dwaling rust , want , ntet uitzon- 
dering der zoo even aangegeven twee plaatsen » heeft de verhiitding 
der watervaten niet de aderen slechts door middel van zeer üjne 
vaten plaats. 
