275 
of eene oplossing van vlschlijm iii het celweefsel spuit , of lucht in 
helielve blaast. Hier en daar geloovcn ook nog eenige kwalijk inge- 
lichte schrijvers , dat de watervaten uit de slagaderen omtrent even 
als de aderen ontstaan , en lich alzoo door dezelve laten opvullen ; 
dit geschiedt echter niet , ten zij dat de injectic-massa eerst door 
eene verscheuring in het celwijs weefsel naar buiten is getreden , in 
welk geval iedere geoefende ontleder de aanvulling der watervaten 
heeft waargenomen. Uit zijn echter slechts uitzonderingen, terwijl 
de opvulling der watervaten door de slagaderen veel menigvuldiger 
zou moeten plaats grijpen, wanneer er eene oniniddellijke verbinding 
tusschen dezelve bestond. 
TWEEDE HOOFDSTUK. 
OVER DE VERSPREIDING DER WATERVATEN. 
De watervaten der teenen gaan, door de rugva- 
ten der teenen vergezeld, naar den rug van den 
voet, alwaar zij eene met wijde mazen voorziene 
vlecht vormen, waarin lakken van den binnen- en 
buitenrand der voetzool inmonden. Uit deze vlecht 
van den rug des voels ont.slaat eene groote me- 
nio-le van takken, die aan de voorste helft van het 
been loopen en zich spoedig in twee bundels split- 
sen. De grootste bundel neemt de watervaten van 
de binnenste helft der voetzool op en klimt ver- 
volgens, door de binnenste halsader vergezeld, 
naar boven. De andere bundel neemt de waterva- 
ten op, die aan de buitenste helft der voetzool 
ontstaan, en slaat zich, begeleid door de buitenste 
huidader , om de buitenzijde van het been naar 
achteren om. Wanneer deze builensle bundel ach- 
ter den binnensten dijheens-knokkel gekomen is, 
verbinden deszelfs vaten zich deels met de diepe 
watervaten, deels met die, welke de binnenste 
huidader vergezellen. Al deze oppervlakkige water- 
vaten klimmen vervolgens langs de binnenzijde van 
