276 
de dij naar boven en bereiken langzamerhand de 
voorzijde van dit lid. Twee duimen beneden den 
dijboog gekomen zijnde, vormen deze vnlen acht 
lot twaalf walervaut-klieren , de oppervlakkis;e 
walervaat-klieren {glandulae inguiuules snperli- 
ciales). Aan het bovenste gedeelte van de dij lelt 
men dikwerf meer dan dertig watervaten, De wa- 
tervaten der achterzijde van de dij verbinden zich 
met de voorzijde; terwijl zij zich om de binnen- 
of om de buitenzijde van de dij heenslaan. In 
dezelfde klieren galm de oppervlakkige watervaten 
der bil, der heupstreek, der lende, van het 
onderste gedeelte van den rug, de voorste buik- 
wand, en eindelijk de oppervlakkige watervaten 
der roede en van den balzak. 
De diepe watervaten van het onderste lid gaan 
in gezelschap der slagaderen; hun aantal is veel 
geringer, dan die der oppervlakkige; men vindt 
er twee of drie om eiken der hoofdslammen van 
de slagader der knieholte. In de knieholte verbin- 
den zij zich met ecu gedeelte der watervaten, die 
de buitenste huid-ader vergezellen, en vormen 
vervolgens eenige kleine klieren, de klieren der 
knieholte (glandulae popliteae). De vijf of zes uit- 
voerende vaten gaan vervolgens langs de dij-slag- 
ader opwaarts, en vormen somwijlen onderweg 
nog eenige zeer kleine kliertjes. Aan het bovenste 
gedeelte van de dij verbinden zich de eene dezer 
diepe slagaderen met de oppervlakkige, terwijl de 
andere in vier tot zes diepe liesklieren (glandulae 
inguinales profundae) treden, waarin daarenboven 
nog de watervaten gaan, die de bovenbuiks-slag- 
ader en de omgebogene heup-slag.Klcr veT-gezellcn. 
De watervaten, die uit de ojipervlakkige en uit 
de diepe liesklieren treden , gaan achter den dijboog 
naar boven, en splitsen zich in twee bundels, De 
eene vergezelt de buitenste heupvaten , en vormt 
op dezelve zoo wel watervaatnelten , alsmede eenige 
