289 
tlie door de verschillende naden of door de gaal- 
jes heengaan , onder welke laatste men zich het 
wandbeens-gat en het mamgat herinneren moet. — 
De talrijke maar fijne zenuwen geven geene aan- 
leiding tot eene bijzondere beschouwing. 
De beenderen bestaan uit het voorhoofds-been , 
de wandbeenderen , de slaapbeenderen , het ach- 
terhoofds-been , en de groolc vleugelvormige uit- 
steeksels des wiggebeens. Hunne dikte levert aan- 
merkelijke verscheidenheden op. Zij zijn zeer dik 
aan de voorhoofds-bulten, aan de wandbeens-knob- 
bels, aan de achter- en bovenhoeken der wand- 
beenderen , aan den achterhoofds-knobbel enz. , 
terwijl zij daarentegen aan de slapen en aan de 
zijdelijke deelen des achterhoofd-beens , vooral 
echter aan de deelen van dit been, die aan de 
onderste kuilen beantwoorden, uitermate dun zijn. — 
Aan het middelste en ondei'ste gedeelte des voor- 
hoofdbeens geven de neusbulten de ligging der 
voorhoofds-boezems aan, welker voorwand zij 
daarstellen; deze holligheden, die in zeldzame ge- 
vallen veel hooger opklimmen, zijn benedenwaarts 
ruim , doch naar boven eng. Deze gedaante der voor- 
hoofds-boezems ontstaat door de ongelijke afwij- 
king lusschen den voor- en achterwand, die 
bovenwaarts vereenigd zijn en in het nederdalen 
langzamerhand van elkander afwijken. Van deze 
twee w^anden is de achterste de dunste. — Het mam- 
wijzo uitsteeksel bevat, zoo als bekend is, van 
binnen beencellen ; in zeldzame gevallen staan deze 
cellen in geene verbinding met de trommelholte. 
. . ~ ~ .1 
Bij hel kind vindt men deze cellen niet , en net 
mamwijze uitsteeksel zelf is naauwelijks aanwezig. 
Somtijds is de wand van dit uitsteeksel zeer dik; 
zelden bestaat dezelve uit twee evenwijdig loopende, 
door lusschenliggende cellen vaneen gesclicidenc 
beenplaten. — De plaatsen, op welke het harde 
hersenvlies het stevigst met den schedel zamen- 
II ü. 
19 
