292 
dezer kraakbeenderen , welke men ia cenige gevallen 
aangeraden heeft, volgen moeten. Deze kraakbeen- 
deren hangen aan den rand der oogleden met de 
huid en nog twee of drie lijnen verder met het 
bindvlies stevig zaraen , zoodat men zich wachten 
moet , deze plaatsen te kiezen , w^anneer men 
plooijen van het bindvlies wil wegsnijden. — De 
vaten en %enuwen zijn hier klaarblijkelijk te 
fijn, om tot practische beschouwingen aanleiding 
te geven. 
Van belang is het, om de rigting der /raawöwfs- 
jes naauwkeurig voor oogen te hebben ; hun begin 
aan de traanpunten gaat omtrent eene lijn ver in 
eene loodlijnige rigting van den rand der oogleden 
af; dan eerst buigen zich deze kanaaltjes regthoe- 
kig binnenwaarts , om zich met den traanzak te 
verbinden. Daar deze huisjes slechts door een zeer 
dun slijmvlies gevormd zijn , worden zij ligtclijk 
door eene onzacht ingebragte sonde doorsloken. — In 
den binnen-ooghoek vindt men de pees van de sluit- 
spier der oogleden f of den band der oogleden , 
die dwars voor den traanzak ligt en vezelige uit- 
breidingen aan denzelven afgeeft. De traanzak gaat 
naar boven eenigzins over de pees heen naar bui- 
ten; nog heter komt men in den traanzak onder de 
pees, tusschen dezelve en den uitgeholden rand van 
den traankuil. Naar binnen beantwoordt de traanzak 
aan den traankuil, die zeer dun is; naar buiten is de- 
zelve door eene vezelige plaat van dentraanheuvel ge- 
scheiden. Onder den traanheuvel vindt men, eenig- 
zins buitenwaarts, den dunnen grond der oogholte, 
die door eenc ongeoefende hand bij de operatic 
der traanfistel gemakkelijk kan doorhoord worden , 
zoo dat men alsdan in den kaakboezem zou komen. 
De traanbuis , waardoor de traanzak zich naar 
beneden verlengt, is binnenwaarts, achterwaarts 
en buitenwaarts met zeer breekbare beenplaten om- 
geven, die alzoo gemakkelijk bij de op deze plaats 
