302 
welk de bogt der buis aanmerkelyk zou vermeer- 
deren. 
De incjan^ tot het strottenhoofd ligt aan het 
voorste gedeelte van het keelgat, onder de keel- 
holte. Wil men denzelven opzoeken, dan moet men 
zich herinneren, dat de sterk vooruitstekende ach- 
terste rand van het schildvormig kraakbeen met de 
achterste oppervlakte van het ringvormige en der 
bekervormige kraakbeenderen aan elke zijde van 
den ingang tot het strottenhoofd eene aanmerkelijke 
groef daarstelt , waarin eene ter zijde van de keel- 
engte naar beneden gevoerde sonde gemakkelijk 
aanlandt. Wanneer men vervolgens met de sonde 
weder naar boven gaat , terwijl men haar einde 
langs de binnenzijde der groef laat glijden, weet 
men, dat men in de bovenste opening van het 
strottenhoofd gekomen is, zoodra men met het 
einde der sonde opgehouden heeft den wederstand 
der groef te voelen; men moet nu nog slechts de 
sonde naar beneden voeren, om dezelve in de stem- 
spleet in te brengen. 
OVER DE WANG- EN KINNEBAK-STREEK . 
De huid is fijn, dun en zeer vaatrijk in de streek 
van het jukbeen ; zij wordt langzamerhand dikker, 
naar mate zij het opklimmende gedeelte der onder- 
kaak nadert. Het onder de huid lit;gende cel- 
weefsel zamengepakt, vezelig, met het jukbeen 
zamenhangende. In de streek der kaauwspier splitst 
het zich in twee platen, eene oppervlakkige, met 
vet doormengde uitrekbare , en eene diepe plaat , 
die zamengepakt , vezelig en met de spier zamen- 
hangende is. In de kinnebak-slreek is het onder de 
huid liggende celweefsel losser en bevat meer vet; 
het omgeeft al de nabijgelegene spieren en zet zich 
in de diepte met het celweefsel der slaapgroeve 
voort. In het leerstuk der spieren zijn de alhier 
zich bevindende spieren beschreven geworden , 
