304 
dc onmogelijkheid lot hel verrigleii van operalieu 
Ie dezer plaatse in te zien. 
De heenloeslel vertoont ons vooreerst hel juk- 
been , hetwelk, niettegenstaande deszelfs stevigheid, 
door het vooruitspringen tamelijk dikwijls aan been- 
breuken is blootgesteld. Dewijl de jukboog op 
verre na niet zoo stevig is, komen beenbreuken 
op deze plaats ook nog menigvuldiger voor. Ver- 
der naar beneden en naar voren vinden wxj den 
voorsten, dunnen wand der kaakholte , welke dc 
voorste tandzenuwen doorloopen. — Wanneer dc 
onderkaak aan derzelver waterpas-liggend gedeelte 
gebroken is, wordt het achterste beenstuk door de 
daaraan gehechte opwaarts-trekkende spieren naar 
boven getrokken, terwijl de aan het voorste ge- 
deelte der kin bevestigde nederwaarls-trekkendc 
spieren het voorste breuksluk naar beneden trach- 
ten te bewegen. Daar de kaauwspier zich aan de 
geheele lengte van den opklimmenden tak hecht, 
zou dezelve het uit elkander wijken der beenstukken, 
bij cene beenbreuk op deze plaats, verhinderen. 
Wanneer de hals der onderkaak afgebroken was, 
zou de buitenste vleugelspier het onder-einde van 
het boven-beenstuk naar voren trekken ; de bin- 
nenste kaak-slagader, die aan de binnenzijde van 
den hals der onderkaak heen gaal, zou alsdan 
verscheurd kunnen worden. Mogt het kroonwijze 
uitsteeksel afgebroken zijn, dan zou de slaap- 
spier hetzelve naar boven trekken. — Wat de ont- 
wrichtingen der onderkaak aanbelangt, deze zijn 
naar achteren onmogelijk , dewijl het gewrichts- 
hoofd door het priemwijze uitsteeksel vaslgehouden 
wordt ; even zoo naar binnen , wegens de puntige 
boeken van het wiggebeen , en om dezelfde reden 
is de ontwrichting naar buiten ónmogelijk, de- 
wijl de beide zijdelijke helften der onderkaak tot 
één been verbonden zijn; tenzij er gelijktijdig eene 
beenbreuk aanwezig ware. Naar voren zijn echter 
