308 
tweede hoofdstu k. 
0\Ea DEN HALS. 
Over de bovenste hnlsstreek. 
De huid is hier over het algemeen fijn, dun en 
uitrekbaar. Zij hangt stevig met de oppervlakkige 
plaat van het onder de huid liggende celweefsel 
zamen, hetwelk van oenen zamengepakten aard en 
dikwerf met vet doormengd is ; dit celweefsel is 
van zijnen kant met de onderliggende breede hals- 
spier innig verbonden, zoo dat de laatste altijd in 
de hier of daar gevormde huidplooijen mede be- 
grepen is. Onder deze spier bevindt zich eene laag 
zeer los , van vet ontdaan celweefsel ; de uitrek- 
baarheid van dit laatste geeft aan de huid van 
den hals hare groote bewegelijkheid. De buitenste 
hals-aderen bevinden zich in deze diepe celachtige 
laag. Onder dezelve vindt men eene dunne laag , 
die bij de een slechts uit verdikt celweefsel be- 
staat , bij anderen meer het voorkomen van een 
peesachtig uitbreidsel heeft , benedenwaarts in 
de halsspier-scheede overgaat , en naar boven een 
verlengsel der vezelscheede is, die de oorklier be- 
kleedt. Men onderscheidt in deze laag eene opper- 
vlakkige plaat , die zich aan den onderrand der 
onderkaak bevestigt, en eene diepe plaat, die schee- 
den om de onderkaaks-klier en om de tong-klier 
vormt, en, dunner wordende, zich vervolgens in 
den grond der mondholte verliest. 
De in deze streek voorkomende spieren zijn de 
opligtende spieren van het tongbeen en de spieren 
der tong. Wat de laatste spieren betreft, zoo heb- 
ben eenige onzer schrijvers gevreesd, dat, dewijl 
de kin-tongspier eene der voornaamste spieren is , 
die het keelgat verruimen , het slikken na het weg- 
