309 
nemen van de kin niet meer plaats zou hebben, 
omdat die spier alsdan van haar bevestigingspunt 
is losgesneden. Ik heb echter een geval waargeno- 
men,” in hetwelk de bewegingen van het slikken, 
niettegenstaande deze nadeelige gesteldheid, toch 
zeer gemakkelijk waren. 
De aangezigis.slafjader of buitenstekaak-slagader 
loopt volgens eene lijn, die zich van het achtereinde 
des grootenhoornsvan het tongbeen naar den voorrand 
der kaauwspier uitstrekt. Zij is aan het achterste ge- 
deelte der onderkaaks-klier , die haar in eene groef 
opneemt , zamenhangende , zoo dal het bijna onmo- 
gelijk is , om de klier zonder kwetsing der slagader 
■we*' te nemen. De aangezigts-slagader wordt on- 
middellijk door de tweebuikige en de pricm-tong- 
beensspier en de aangezigts-ader bedekt. — »e tong- 
slagaderW^i volgens de geheelc hoogte der kaakklier, 
dieper dan de aangezigts-slagader. De tongspier- 
zenuw overkruist vooreerst de slagader naar buiten 
en stelt zich vervolgens aan hare onderzijde. Spoedig 
daarna wordt dezelve buitenwaarts door de long- 
beens-tongspier bedekt, die echter slechts eene zeer 
dunne laag op dezelve vormt. — Onder de aderen 
moet men vooral een adernet opmerken, hetwelk 
somwijlen door de voorste aangezigts-ader daar ter 
plaatse gevormd wordt, waar zij zich met de bin- 
nenste halsader en de achler-buitenstc halsader 
verbindt- Dit adernet ligt aan de buitenzijde der 
aangezigts- en long-slagader, zoo als ook der onder- 
kaaks-klier. — De watervaat-klieren zijn vooral 
menigvuldig om de hals-slagader en hare takken 
en om de onderkaaks-klier verstrooid. 
OVER DE ONDERSTE HALSSTREEK. 
De huid en het onder de huid liggende cel- 
weefsel komen met die der bovenste halsstreek 
overeen- daar de breede halsspieren echter niet op 
de middellijn gevonden worden , komen hier de 
