329 
hunne geheele lengte aanhechlcn. Daar in den na- 
tuurlijken toestand de ruimte tussclien het spaak- 
been en de ellcpijp, gedurende de draaijendc of 
kantelende bewegingen van den voor-arm, voor het 
oogenblik moet verdwijnen, begrijpt men liglelijk, 
waarom, na eene slecht herstelde beenbreuk, de voor- 
overkanleling moeijelijker gemaakt wordt. 
OVER DE HAND. 
Aan de handpalm-zijde is de huid zeer dik , za- 
men^cpakt , vast-zaïnenhangend , met eene dikke, 
soms hoornaardige, opperhuid bekleed; aan de rug- 
zijde daarentegen is zij dunner, gedweeër en uit- 
rekbaar; aan het einde der vingers komt de nagel 
op zich zelven te voorschijn. — Het onder de huid 
liggende celweefsel is aan de handpalm-zijde za- 
mengepakt , vast , vezelig, met veel vetblaasjes door- 
mcngd, zeer rijk aan vaten en zenuwen, en zoo 
wel'niet de huid als met de onderliggende deelen 
sterk zamenhangende, waarvan men echter den bal 
of de muis der hand moet uitzonderen, aan welke 
deze laag gedweeër is. Aan de rugzijde der hand 
is het ouder de huid liggende celweefsel plaatvor- 
mio-, uitrekbaar, zelden vet-bevaltend ; slechts bij 
den nao-el wordt het zamengepakt. — peesach- 
tig uitbreidsel bestaat om den handwortel heen 
uit den gemeenschappeli) ken handpalm-hand. (h- 
gamenlum carpi volare) cn uW rughand van 
den handwortel (ligamenlum carpi dorsale); zij zijn 
beiden zeer sterk , en vormen vezelschecden tot 
doorgang der pezen. In de handpalm vormt het de 
handpalm- scheede (aponeurosis palmaris) , en aan 
de vingers de ve%el-scheeden (annuli ligamentosi , 
ligamenta vaginalia en ligainenta cruciata), die de 
pezen der vinger-buigspieren bepalen. In deze vezel- 
scheeden, alsmede in de handpalm-scheede, bevinden 
zich hier en daar kleine openingen, door welke 
vaten, vetklompjes of vcrlengsels der slijmscheeden 
