340 
die werkelijke, door gedeeltelijke versciieuriiigciï 
ontstiine, likteekenen zijn. — liet onder de huid lig- 
gende celweefsel , welks diepe, vooral aan magere 
ligchamen duidelijke laag onder den naam van op- 
pervlakkige spier-scheede (1'ascia superficialis) be- 
kend is, bevat gewoonlijk veel vet, vooral in de 
heupen en onder den navel. Aan het voorste ge- 
deelte der buikstreek is het onder de huid lig- 
gende celweefsel plaatvormig; in de heupen en 
in de onderbuik-streek , echter , met peesvezelen 
doormengd, die hetzelve meer stevigheid en zamen- 
gepaktheid geven. Het onder de huid liggende cel- 
weefsel der heupen hangt onder de twaalfde rib 
met het celweefsel der borstholte zamen. 
Het algemeene maaksel der peesvlie%en (aponeu- 
roses), diehet voorste gedeelte van denbuik bekleeden, 
is uit het leerstuk der spieren bekend. Wij moeten 
hier echter aanmerken, dat men aan deze pees-uitbrei- 
dingen , vooral boven den navel , kleine openingen 
aantreft, die bloedvaten doorlaten; wanneer, het- 
geen somwijlen geschiedt, door stelen (peduneuli) 
met het buikvlies zamenhangendc vet-aanzamelingen 
door deze openingen treden , kunnen deze vetge- 
zwellen, terwijl zij grooter worden, het buikvlies 
naar zich toe trekken, en op die wijze tot vor- 
ming van buikbreuken aanleiding geven. De na- 
vel stelt een stevig liktecken tusschen de huid, 
het peesvlics en het buikvlies daar; hij kan dus 
bij volwassenen nici wel eene breuk doorlaten; maar 
de boven beschrevcjie vaal-openingen van hel pees- 
achtig uilbreidsel , in de nabijheid van den navel , 
kunnen tot breuken aanleiding geven, die alsdan 
liglelijk voor navelbreuken gehouden worden. Daar 
bet buikvlies in de nabijheid van den navel stevig 
met de witte lijn zamenhangt, zoo zal, volgens het 
gevoelen van Velpeau, in geval eener verscheuring 
van het peesvlies , het buikvlies insgelijks scheuren, 
zoodat men alsdan eene breuk zonder breukzak zou 
