.342 
lo sclieicien, en tien darm Ie openen, zonder in 
de liolle van hel vveivJies Ic dringen. 
De alagaderen van den bnikswand zijn talrijk , 
maar over het algemeen klein en dun; hier vooral 
is de kennis aangaande de rigting harer stammen 
van belang, wegens de voorkeur, die men bij de 
insnijdingen aan deze oi gene i-igling geven moet : 
aan de zijden van den buik loopcn de voorname slag- 
aderen dwars; zij liggen vooreerst op hel buikvlies, 
vervolgens, verder naar voren , lussciien de binnen- 
ste schuinsche en dwarse s[)ier. Aai» hel voorste 
gedeelte van den buik volgen de groolere slagade- 
ren de as des ligchaams; onder deze moeten wij 
ons vooral de onderste bovenbuiksche slagader her- 
inneren , welker stam tusschen liet buikvlies en de 
dwarse scheede, doch de takken in het binnenste 
der regie buikspier zich bevinden; naar beneden 
beantwoordt deze slagader aan den buitenrand der 
regie spier, en klimt van hier af cenigzins binnen- 
waarts naar boven. De meer oppervlakkig liggende 
slagaderen vormen slechts kleinere lakken. In hel 
midden der ruimte tusschen den navel en de voor- 
bovensle graat des heupbeens is men even ver van 
den stam der bovenbuiks-slagader, der omgebogene 
heup-slagader en der lende-slagaderen verwijderd. 
Daar al deze vaten niet onmiddellijk met die der 
buiks-ingewanden anastomoseren , zoo is het nog 
altijd de vraag, hoedanig men het aanwenden 
van bloedzuigers op de boven-buikstreek , b. v. 
bij eene maag-ontsteking , eene plaatselijke ader- 
lating noemen kan; want men zal toch niet in 
ernst willen beweren, dat hier het bloed door tus- 
schenkomst van den kleinen tak der bovenbuiks- 
slagader , die de navel-ader vergezelt en met de 
lever-slagader inmoiult , aan de maag ontnomen 
wordt ! — De vaten , die bij hel foetus door den 
navclring gaan, laten slechts het boven-linker ge- 
deelte van dezen ring vrij ; men kieze alzoo in elk 
