we val deze plaats, om bij de breuk-operaüe den 
navelriiig Ie vei wijden, uil vrees, dat een dezer 
vaten niet inogl gesloten zijn, gelijk zulks in 
zeldzame gevallen is waargenomen gewortlen. 
Onder den navel vvordt de achterste oppervlakte 
der dwarse buikspieren en dcrzelver pces-uitbrei- 
dingen door een celweefsel bekleed , hetwelk zoo 
veef te zaniengepakler is, naar gelang men het- 
zelve meer benedenwaarts onderzoekt, somtijds een 
duidelijk vezelig voorkomen heeft , en de dwarse 
pees-seheede (fascia iransversalis) genoemd wordt. 
Deze scheede wordt van het buikvlies door eene 
tweede celachlige laag afgescheiden, die onmiddel- 
liik met het wei-viies zamenhangl , achter de schaam- 
beendercn in het celweefsel , hetwelk de pisblaas 
omgeeft, overgaat en de btiihdios-scheede (fascia 
propria) kan genoemd worden. Naar de heupen 
hoopt zich de buikvlies-scheede in een zeer veel 
vet bevallend celweefsel op , hetwelk met het cel- 
weefsel der overige diepe deden van den buik, en 
zelfs lusschen <le strooken des middelnfs heen met 
het celweefsel der borstholte in verbinding slaat. 
Deze beide scheeden zijn dikwijls boven de schaam- 
beenderen door een los, vct-bevattend celweefsel 
van elkander gescheiden. 
Binnenwaarts worden de buikwanden door het 
buikvlies bekleed; dit zachte, leedere en uitrek- 
bare vlies hangt over het algemeen zeer flaauw 
met dezelve zamen ; hiervan moet echter het voor- 
ste gedeelte van den buikwand, achter de scheede 
der regte buikspier , en vooral de witte lijn in 
de streek des navels , worden uitgezonderd , alwaar 
de verbinding veel inniger is. 
Onder de deelen, die in de buikholte zich be- 
vinden , behoort de aorta, die men meermalen be- 
proefd heeft te onderbinden. Zij ligt voor de wer- 
vel-ligchamen, eeiiigzins ter linkerzijde, en wordt 
van de naar de regterzijde liggende holle ader door 
