348 
eerie schuiiische rigling naar voren, naar binnen 
en naar beneden loopt, welks, aan do bniklioltc 
beantwoordende, hnlverweg tussclien de hcnpbeens- 
graat en het scliaambeen liggende opening door 
de dwarse sciieede , doch de onderste opening door 
de aponeurosis der buitenste schiiinscbe buikspier 
gevormd wordt. 
Naar achteren eindelijk vindt men het buikvlies , 
welks voorste oppervlakte met de buikvlies-snheede 
(fascia propria), ecne reiachtige en somwijlen veze- 
lige plaat, is overlrokken. 
De bovenbuiks-sJagader bevindt zich aan den 
binnensten halven kring van den binnensten lies- 
ring , tussclien dezen ring en de buikvlies-scheede. 
De zaadstreng en de uitwendige liesbreuk , welke 
den loop der zaadstreng volgt, liggen dus altijd 
aan de buitenzijde der slagader. Men zou de laatste 
gemakkelijk kunnen opzoeken , wanneer men naai- 
den bovenrand der zaadstreng heengaat. De schaam- 
beens-tak der hovenbuiks-slagader ontspringt som- 
wijlen hoogcr dan gewoonlijk; was dezelve alsdan 
zeer sterk ontwikkeld en er gelijktijdig eene lies- 
breuk aanwezig , dan zou er eene verbloeding te 
vreezen zijn, ingeval de deelen in de diepte moes- 
ten verwijderd worden. Deze inwendige liesbreuk 
grijpt namelijk aan de binnenzijde der bovenbuiks- 
slagader plaats , dewijl de uitgedrongene ingewan- 
den gewoonlijk tussclien deze slagader en de navei- 
slagader doorgaan, de dwarse scheede (die echter 
dikwijls scheurt) voor zich beendrijven, en regl- 
streeks van achteren naar voren door den buitensten 
liesring te voorschijn treden. Men ziet, dat in dit 
geval de hals der breuk aan de binnen-, de buiten- 
en de bovenzijde met slagaderen omgeven zou zijn; 
maar de bovengemelde vaal-afwijking komt niet 
zeer dikwijls voor, en de slagader is zelden sterk 
ontwikkeld. 
Daar de liesnng bij het vrouwelijk geslacht verre- 
