360 
kanaal slechts dan mei gemak, wanneer men de roede 
sterk voorwaarts trekt; hierdoor wordt hel vliezige 
gedeelte der pisbuis in de lengte getrokken, zoo dat 
hare wijdte in dezelfde verhouding afneemt en aan de 
opening in het peesachtig uitbreidsel tamelijk over- 
eenkomstig gemaakt wordt. — Het aanwezen van de 
zamensnoerende spier der pisbuis . welke het vlie- 
zige gedeelte des kauaals van achteren omvat, ver- 
klaart de mogelijkheid van de krampachtige za- 
mensnoeringen der pisbuis. — Nog moet herinnerd 
worden, dat er nog onderscheidene hinderjaalcn 
lot het inbrengen der sonde of catheter in de pis- 
blaas, zoo als b. v. het lelletje der blaas, de derde 
kwab der voorstander-klier , het hennenhoofd, de 
groefjes, die men ter zijde van hetzelve bemerkt, 
de slijmholen van Morgagni enz., allen aan den 
benedenwand der pisbuis zich bevinden ; men kan 
ai die hinderpalen alzoo gemakkelijk ontwijken, 
wanneer men het einde der sonde langs den boven- 
wand kanaals beweegt. De andere cigendom- 
melijkheden, welke het maaksel der roede aanbiedt, 
zijn in de derde afdeeling vermeld. 
De bodem der pisblaas is gewoonlijk in de lengte 
van een’ duim achter de voorstander-klier met den 
voorwand des endeldarms verbonden. Men heeft 
diensvolgens voorgeslagen, om de blaas op deze 
plaats in te snijden: men vindt hier geen aanmer- 
kelijke vaten; wanneer men echter de snede te 
ver naar voren naar de voorstander-klier verlengt, 
loopt men gevaar, de zaaduitiozings- of afvoerende 
buis, die hier tol in de middellijn nadert, te door- 
klieven; wordt de snede echter verder dan eenen 
duim achter de voorstander-klier gevoerd, dan is 
men in gevaar , om het buikvlies te beleedigen. 
De kennis der rigting van het ondereinde des 
endeldarms is niet zonder belang : deszelfs onder- 
ste gedeelte gaal schuin naar beneden en achter- 
waarts, terwijl hetzelve eenigzins verder naar bo- 
