voort. Zij is aan tien nek , op dc middellijn , bij- 
zonder dik, terwijl zij aldaar den nekband vormt ; 
in de streek van den rug verbindt dc diepe plaat 
der aponeurosis de aclilerste zaagspieren met de 
spalkspier, en scheidt op die wijze de oppervlakkige 
spieren van de diepe. Deze diepe plaat houdt in de 
lende- en heiligbecns-streek langzamerhand op, met 
spieren bedekt te zijn, en wordt aldaar zeer sterk ; 
het is namelijk deze aponeurosis, welke de diepe 
rugspieren naar de ruggegraat perst , en beneden- 
waarts in de heiligbeens-banden en in het been- 
vlies overgaat. In de lendestreek geeft deze plaat 
oorsprong aan de breedc rugspier , de binnenste 
schuinsche en de dwarse buikspier. Daarenboven 
hechten zich nog twee andere peesachtige uitbrei- 
dingen aan de dwarse uitsteeksels der lendewerve- 
len : de eene is dun , met groote openingen voor- 
zien en gaat achter dc vierkante lendespier. naar 
voren ; dc andere , die nog dunner dan de vorige 
is, gaat voor dezelfde spier heen; hieruit volgt, 
dat de etter, die zich onder de diepe plaat vormt, 
welke de lende-heiligbeensspier van achteren be- 
kleedt , gemakkelijk door de andere platen heen 
gaat en zich vooral naar de buiksholle begeeft. 
De oppervlakkige spieren zijn breed en worden 
door de straks beschrevene celachtige vezelen ver- 
sterkt; eene geringe hoeveelheid zeer los celweefsel 
bevindt zich tusschen deze spieren , zoo dat de 
etter-aanzamelingen gemakkelijk tusschen dezelve 
heengaan en zich ver kunnen verspreiden. Bij den 
onderhoek des schouderblads ontwaart men eene 
kleine ruimte, die door de breede rugspier, dc 
ruitvormige spier en door den onderrand der groote 
zaagspier wordt bepaald, en waar het onder de huid 
liggende celweefsel van don rug met bet celweef- 
sel der okselholte in verbinding staat. — De diepe 
spieren geven tot geene practische beschouwingen 
aanleiding. 
