wordt. Wanneer hel been tusschen de beide draaijers 
gebroken is, wordt het bovenste breukstuk door de 
bilspieren achterwaarts naar boven getrokken , ter- 
wijl de zamentrekkingen der groote leudespier en der 
heupbeens-spier het onderste brenksluk voor het bo- 
venste regt opwaarts bewegen. Bij de beenbreuken 
tusschen den kleinen draaijcr en het middelste ge- 
deelte des beens trekt de groote leudespier de heup- 
beens-spier en de kamspier het bovenste breukstuk 
voorwaarts, terwijl het onderste breukstuk achter 
het vorige door de werking der aan hetzelve beves- 
tigde lange spieren naar boven gaal. Aan het derde 
vierdedeel der dij hebben de spieren, die het boven- 
breukstuk achterwaarts trachten' te bewegen, de 
overhand, omdat zich nu de twee eerste aaiivoe* 
rende spieren bij de groole bilspier voegen; het on- 
derste breukstuk wordt alsdan voor het bovenste 
opwaarts getrokken. Aan het onderste vierdedeel 
der dij zijir de beenbreuken zeldzaam, omdat het 
been hier zeer dik is ; grijpt zulk eene breuk plaats, 
dan wordt het onderste breukstuk door de twee- 
lings-spier der kuit achterwaarts omgebogen, en, 
daar het lid gelijktijdig verkort wordt, sluit zich 
het onder-einde van het bovenste breukstuk aan de 
voorzijde van het onderste aan. 
OVEU DE K.1SIE ES OVER DE KNIEHOLTE. 
De huid der knie is zamengepakt en dik, terwijl 
zij , de knieholte naderende, dunner en uitrekbaarder 
wordt. — Het onder de huid liii^'^ende cehveefsel is 
aan het voorste gedeelte van hel kniegewricht dun , 
bijna geheel van vet ontdaan, en zoowel met de 
huid, als met de aponeurosis stevig zamenhangende. 
Men vindt in hetzelve op de knieschijf eene aan- 
merkelijk groole slijmbeurs , waarin zich vloeistoffen 
kunnen ophoopen , welke gevallen niet met de altijd 
gevaarlijke uitstortingen in het kniegewricht moe- 
ten verward worden. Naar de knieholte vormt hel 
