378 
OVER DEN VOET. 
De huid is bij de enklaauwen en in derzelver 
nabijheid dun en fijn. Aan den builen-enklaauw is 
zij tamelijk uitrekbaar, maar bijna in hel geheel 
niet aan den binnen-enklaauw, in de streek der 
pees van Achilles en aan de voelplooi of vouw. 
Aan de laatstgenoemde plaats wordt de huid dik- 
ker en zamengepakter; aan den voetrug daarentegen 
behoudt zij, wel is waar, hare dikte, maar is 
echter zeer bewegelijk en tamelijk uitrekbaar. Aan 
de voetzool echter inzonderheid wordt de huid zeer 
dik, en wel vooral aan den hiel; zij is aan de 
gehecle voetzool zeer zamengepakt en bijna geheel 
onbewegelijk, De opperhuid, welke de voetzool 
bekleedt , is zoo dik , dat de onder haar gevormde 
etter dezelve dikwijls in eene groote uitgestrekt- 
heid losmaakt, veeleer dan naar buiten te treden. 
onder de huid liggende celweefsel is zamen- 
gepakt en vezelig aan den binnen-enklaauw, boven 
den hiel en aan de buiding of vouw van den voet. Aan 
de voetzool vindt men het nog vaster, zeer dik, met 
peesvezelen en veerkrachtige vezelen doorweven. 
Aan den voetrug en aan den buitenknokkel is het 
onder de huid liggende celweefsel daarentegen rek- 
baar en plaatvormig, en bevat raenigwerf op de 
laatstgenoemde plaats eene slijmbeurs. 
De aponeurosis heeft hier onderscheidene eigen- 
dommelijkheden : het gedeelte van het peesvlies, 
hetwelk ond«r den naam van den franjeachtigen 
band (ligamentum laciniatum) bekend is, vormt 
achler den binnen-enklaauw twee vezelige kanalen, 
waarvan het achterste de achterste scheenbeens- 
vaten en de schcenbeens-zenuw, alsmede de pees 
der eigene buigspier van den groolen leen insluit; 
men wachte zich derhalve, om het voorste kanaal 
te openen, wanneer men de slagader opzoekt. An- 
dere vezelscheeden bevinden zich aan de voetplooi 
