380 
ader met de voel-slagader door eene aanmerkelijke 
inmonding in verbinding staande , de bloeding in 
geval eener doorklieving van de achterste of van de 
voorste sclieenbeens-slagader slechts dan met ze- 
kerheid gestild wordt, wanneer men eenen onder- 
bindings-draad zoowel boven, als beneden de ge- 
kwetste plaats aanlegt. — Aan de voetplooi vindt men 
de voet-sla^ader eenigzins meer nabij den binnen- , 
dan den builen-enklaauw , diep tusschen de pees der 
eigene uitstrekkende spier van den grooten teen en 
die der lange uitstrekkende spier van de teenen 
verborgen; het zou dus mocijelijk zijn, om de 
slagader op deze plaats bloot te leggen , zonder 
gelijktijdig de scheeden der pezen te openen. Van 
hier af loopt de slagader naar het achterste gedeelte 
van de eerste bcen-tusschenruimte aan den voorvoet ; 
zij ligt tamelijk diep, onder het eerste»hoofd van 
de korte uitstrekkende spier der teenen en onder 
de diepe plaat der, aponeurosis; binnenwaarts 
wordt zij door de pezen der lange uitstrekkende 
spier des grooten teens , en buitenwaarts door die 
der gemeenschappelijke uitstrekkende spier der tee- 
nen vergezeld. Somtijds ontstaat deze slagader uit 
de kuitbeens-slagader , in welk geval zij veel meer 
buitenwaarts gelegen is. 
De eenige , hier in aanmerking komende aderen 
zijn de binnenste en de buitenste huidader , die 
men somwijlen onder de enklaauweu opent, wan- 
neer zulks niet verder bovenwaarts geschieden kan. 
Beentoestel. De beide enklaauwen, de hielbeens- 
knobbel en de voorvoels-beenderen zijn de eenige 
plaatsen, aan welke beenbreuken voorkomen , tenzij 
in gevat van een buitengewoon hevig onmiddellijk 
gewerkt hebbend geweld , hetwelk de beenderen 
verbrijzelt; ja, aan den buiten-enklaauw zijn de 
breuken uiterst zeldzaam, omdat het uitwendig 
geweld eer tot ontwrichting , dan tot eene been- 
breuk aanleiding geeft. Bij de breuk van den 
