381 
hielbeens-knobbel tvacblen de kuitspiereii bel breuk- 
stuk naar boven te trekken; in de meeste gevallen 
grijpt ecbter slechts een gering van elkander wijken 
der breukstukken plaats , wegens de stevigheid der 
zoolscheede , welke de afgebrokene beenderen terug- 
houdt. Bij alle andere beenbreuken van den voet 
veranderen de breukstukken slechts onbeduidend 
van ligging, dewijl er, wat de enkiaauwen be- 
treft, hier gecne spier gevonden wordt, die zulk 
eene verandering tracht voort te brengen, en om- 
dat, met betrekking tot de voorvoetsbeenderen , 
de volgens de gansche lengte aan dezelve gehechte 
spiervezelen elke aanmerkelijke afwijking in de 
ligging der breukstukken moeijelijk maken. 
In gevallen van hevige verstuiking of ontwrich- 
ting van den voet heeft men somwijlen het van 
elkander afwijken der onder-einden van de been- 
deren des onderschenkels waargenomen. — Baarde 
al te sterke buiging van den voet beperkt wordt , 
door dat de voorrand der gewrichtsvlakle des 
scheenbeens aan den hals van het kootbeen raakt , 
is de ontwrichting van den voel naar voren slechts 
ten gevolge van eene zeer sterke in.spanning moge- 
lijk: de beenderen van het been komen alsdan op 
het bovenste gedeelte van den hielbeens-knobbel 
te staan, waardoor het uitsteken van den hiel 
verdwijnt. — Ingeval van bovenmatig uitstrekken 
kan de voel , echter zeer moeijelijk , naar achteren 
ontwrichten, waardoor de voet verkort en de hiel 
langer voorkomt. — De zijdelijke ontwrichtingen van 
den voel komen veel menigvuldiger voor , dan die 
naar voren of naar achteren, en onder alle ont- 
wrichtingen van den voet wordt die naar binnen 
het menigvuldigst aangetrofifen, dewijl de binnen- 
enklaauw korter dan de buitenste is, en dewijl de 
banden, die zich van den binnen-enklaauw naar 
den voet uitstrekken, bij het gaan sterker gespan- 
nen worden. Wanneer de ontwrichting plaats grijpt , 
