Het kiemvlies heeft dikke, uit eene korrelaclitiga 
massa gevormde wanden ; deszelfs kleine holte be- 
vat eene kleverige vloeistof, die in den eersten be- 
ginne aan liet eitje tot voedingsstof verstrekt en 
met den dojer der vogels vergeleken is geworden. 
Aan eene plaats van het kiemvlies is de korrelige 
massa sterker opgehoopt , dan aan de anderen , 
en hier is het , dat het embryo zich ontwikkelt , 
welk laatste bij gevolg aanvankelijk niets anders 
dan eene schijfvormig verdikte |)laats van het kiem- 
vlies is. üeze plaats heet het hkteekentje of de 
kiem.tehijf (cicatricula s. discus proligerus). He 
buikzijde van het embryo is die , welke naar de 
holte van het kiemvlies gekeerd is. 
Daar nu de grenzen van het dikker wordende 
embryo zich beter van de overige deeien van het 
kiemvlies onderscheiden , ontwaart men , dat de kor- 
relige massa, waaruit het laatste bestaat, zich in 
twee platen verdeelt. De binnenste plaat vormt , 
nadat zij de buikzijde van het embryo bekleed 
heeft, een blaasje, hetwelk den dojer in zich be- 
vat, en het navelblaasje (vesicula umbilicalis) ge- 
noemd wordt. De buitenste, uit de splitsing van 
het kiemvlies ontstane , plaat is dun en doorschij- 
nend; zij verlengt zich met den rand der schijf- 
vormige plaat , welke door h(^ embryo nog ge- 
vormd wordt. In plaats echter van de voorgaande 
plaat volkomen in het ronde of gelijkmiddelpun- 
tig (concentriek) te omsluiten , vormt hetzelve 
rondom de kiemsehijf eene langzamerhand die- 
per wordende groef. De buitenste plaat van het 
kiemvlies vormt alzoo aan den buitenrand dezer 
groef eene om dezelve heenloopende kringvormige 
plooi. Deze plooi groeit nu voortdurend verder, 
terwijl zij zich over de rugzijde van het embryo 
heen buigt, en deszelfs boven- en onder-eindc, als- 
mede de zijdelijke deeien kapsgewijze bedekt ; en 
daar de ringvormige rand dezer plooi , terwijl zij 
