4Ul 
8. Het navelblaasje. 
Wij hebben bij de ontwikkeling van het ei in 
het algemeen gezien , dat de binnenste , uit de 
splitsing van het kiemvlies ontstane plaat aanlei- 
ding geeft tot de vorming van het navelblaasje , 
de navelblaas of de darmblaas (vesicula umbili- 
calis). Spoedig ontslaat er eene middelste ver- 
Aaauwing of omsnoering in deze blaas, die een 
aan de buikzijde van bet embryo bevestigd ge- 
deelte , het rudiment of beginsel des darmkanaals, 
en een in de navelscheede besloten gedeelte doet 
onderscheiden , hetwelk den naam van het navel- 
blaasje blijft behouden. Beide deelen zijn door 
eene naauwe buis of hals met elkanderin verbindino- 
Ö * 
De vroegste vorm van het navelblaasje is tot heden 
toe nog niet in het menschelijk ei waargenomen 
geworden , wegens deszelfs buitengewone klein- 
heid in den eersten tijd, en de onmogelijkheid, 
om zich een aantal eitjes onmiddellijk in de eer- 
ste dagen na de bevruchting te verschaffen. Men 
heeft echter een toereikend aantal waarnemingen 
uit de naast opvolgende tijdperken. Zoo is b. v. 
in de tweede helft der eerste maand de darmblaas 
grooter , dan het embryo , en reeds van het darm- 
kanaal afgebakend , waarmede dezelve door een 
zeer fijn , omtrent drie lijnen lang kanaal in ge- 
meenschap is. Deze gemeenschap of verbinding , 
die lang betwijfeld werd, is thans door onder- 
scheidene waarnemers gevonden geworden. Lang- 
zamerhand verwijdert zich het darmblaasje van het 
embryo, waardoor het kanaal overlangs gerekt en 
vernaauwd wordt, zoo dat in de vijfde week des- 
zelfs holte geheel gesloten is. De darmblaas hangt 
alsdan nog slechts door eenen stevigen draad met 
hel darmkanaal zarnen. Omtrent het einde der 
tweede maand heeft hel navelblaasje deszelfs groot- 
sten diameter verkregen, namelijk twee tot drie 
