en tol hel ontstaan der pisblaas aanleiding geeft , 
die eerst later door eene kringvormige omsnoering , 
omtrent zoo als tusschen het navelblaasje en het 
darmkanaal , daarvan afgescheiden is. Ook deze 
blaas ligt tusschen het vaal- en lamsvlies. Zij ont- 
staat eerst na het navelblaasje , groeit echter bij 
de dieren zeer snel, terwij-l zij zich bij de meeste 
derzelven, nadat zij de navelstreng overschreden 
heeft, tot een’ aanmerkelijken zak verwijdt , die 
gedurende den geheelen tijd van den foelaal-toe- 
stand het grootste gedeelte der ruimte tusschen 
chorion en amnion inneemt. Om alzoo bij deze 
dieren aan den rug van het foetus te komen , vindt 
men het vaatvlies , de buitenste plaat der pisblaas, 
de holte dezer blaas , derzelver binnenste plaat en 
eindelijk het lamsvlies. 
Bij den mensch daarentegen is het pisvlies slechts 
als beginsel voorhanden, zoo dat men deszelfs be- 
staan zelfs lang in twijfel getrokken heeft , tot dat 
hetzelve , weinig tijds geleden , door onderschei- 
dene onlleedkundigen stellig erkend is geworden. 
Deze vliezige zak verschijnt op het einde van de derde 
week; hij strekt zich niet over de alsdan zeer 
korte navelscheede uit , en verdwijnt in de vierde 
of vijfde week, dewijl zijne holte zich sluit. La- 
ter vindt men op deszelfs plaats nog slechts een 
draadvormig ceiachtig of vezelachtig verlengsel, 
hetwelk van de punt der pisblaas naar den navel , 
en van hier , voortdurend dunner wordende, nog 
een eind wegs in de navelstreng loopt ; dit verleng- 
sel heet de pisstreng (urachus). 
De vergelijkende ontleedkunde leert ons, dat 
het pisvlies het hoofdorgaan is , waarin de adem- 
haling in den foetaal-toestand volbragt wordt. 
Daarom is het met een overvloedig vaatnet bekleed 
Waarin de navel-slagaderen treden, en waaruit de 
navelader ontstaat. Daar het pisvlies bij bel men- 
schelijk embryo niet over de navelscheede naar- 
