4i4 
ginne een klein schijfje en spoedig daarna een met 
dunne wanden voorzien beenig beursje, hetwelk 
voortdurend in lengte wint , van den beginne af 
aan de breedte van den aanstaanden tand heeft, 
en welks holte door bet voortdurend nieuw af- 
scheiden van tand-zelfstandigheid langzamerhand 
wmrdt opgevuld. Het verglaas (émail) , hetwelk 
de beenzelfstandigheid des tands bekleedt , schijnt 
niet door de kiem afgescheiden te worden , maar 
het wordt waarschijnlijkerwijze door de binnenste 
oppervlakte der binnenplaat van het tandbeursje 
of zakje afgescheiden , zoo dat het langzamerhand 
aan de buitenzijde der nieuwgevormde tandzelf- 
standigheid aangezet wordt. De land, voortdurend 
langer wordende , zet het zakje en het tandvleesch, 
hetwelk denzelven bedekken , zich uit , verruimt 
de kleine zich hier bevindende opening , en wordt 
eindelijk op den tandkas-rand zigtbaar, zoo als 
wij bij het verschijnen der tanden hebben gezien. 
2. Het ve%elstelsel. 
Het vezelstelsel ontwikkelt zich even Iaat als 
het beenstelsel ; het is aanvankelijk zacht , uitrek- 
baar, geleiachtig, zeer vaalrijk en neemt eerst op 
het einde der zwangerheid deszelfs vezelachtig 
maaksel aan. 
3. Het spierstelsel. 
In den eersten tijd der ontwikkeling van het 
embryo maken de spieren en pezen eene gelijk- 
vormige, witachlige , slijmaardige massa uit, waar- 
in men geene vezelen onderscheidt. Omtrent de 
derde of vierde maand verschijnen deze vezelen , 
en iets later kan men de spiervezel van de pees- 
•vezel onderscheiden. Maar ook bij de voldragene 
vrucht zijn de spieren nog veel zachter, bleeker 
en geleiaardiger dan bij de volwassenen. 
