452 
deei zci'zouUuur ^evoi‘"d heeft j men laat deleivea zoo lang hj 
deze vloeistof, tot dat zij regt goed doorschijnend en overal buigzaam 
zyri geworden. JEen ontwaart, dat het zuur voor de ten ciiide^ 
gebragte oplossing van het aardachtige gedeelte verzadigd is, wanneer 
er zich bijna geen Ulcl■ltb^^agjcs meer ontwikkelen , of wanneer door 
bijvoeging van een weinig koolzuur loogzout geen opbrnisen plaals 
in dit geval giet men er op nieuw eeiie zeer geringe lioeveelheid 
zuur bij. 'Wanneer het aardaebtige gedeelte volkoaicii uitgetrokkeii 
'is, legt meii het been in verscli water, verversebt dit dikwijls, en 
kneedt het been zachtjes in de vloeistof, orn bet zuur, waarinodo 
het doordrongen is , tc veiwijdcren. liet op deze wijze bereide 
geleiachtige gedeelte der beenderen , waarop men gemakkelijk insuy- 
di ogen in verschillende ligtiiigcn nuiken kan , wordt of in wijngeest 
(Üquor) bewaard , of gedroogd; de laatste handelwijs heelt echter het 
nadeel , dat het praeparaat te zamen krimpt : men moet derhalve 
zorg drogen , dat het zoo veel inogelijk dcszclfs natuurlijke gedaante 
belioude. Uet gedroogde gcleiachtige gedeelte wordt veel doorschij- 
nender , wanneer men het in terpentijnoiie bewaart. Wanneer inen 
een^ geheelcn schedel op deze wijze buigzaam wilde maken , en al 
de beenderen gelijktijdig in hunne natuurlijke plaatsing bewaren, dan 
moest men een’ vcrschea , zeer schoon gesclirapteii kop in met zuur 
bezwangerd water dompelen : want, wilde men hiertoe eeneii gewonen 
gedroogden schedel gebruiken, dan zonden de naden, na het uittrekken 
van het aardachtige gedeelte, uit elkander vallen. 
Men verkrijgl liet aardachtige gedeelte der beenderen , wanneer men 
dezelveii gloeit , of ze lang achlereeii in eeneii paplniaanschcn toestel 
kookt. 11c eerste baudelvvys is gemakkelyker en sneller dan de 
tweede , maar heeft het nadeel, dat de beenderen meestal vaneen 
springen. Kiest men de andere ha!}dclwij>i, dan mogende beenderen 
eerst na voikornen bekoeling van het water weder uit hetzelve gehaald 
worden, wanneer nameiy'k het vet, hetwelk op bet A^ater drijft, 
vast is geworden; anders zou het laatste, op het oogenblik , waarin 
men de beenderen uiinam , op nieuw in dezelve dringen. Men 
dompelt vervolgens de beenderen eenigen tijd lang in bet water, oiu 
de opgeloste lijm te verwijderen , die gedurende het koken In het 
beenweefse! gedrongen is , en in dc cellen terug gebleven was. 
OVER DE VATEN DER BEENDEREN. 
Om de vaatvcrdeeling in de bcf'nzelfstandigiieid te zien, moet men 
zich in de eerste plaats en vooral volkomen ojjgespotcne beenderen 
versebafTen , die men vervolgens , zoo als wij zulks op bladzijde 42 
en 43 van hel eerste deel vermeld iiebben, in verseliillendc rigtingen 
doorzaagt. Gemeenlijk geven do onticders den raad , om deze 
beenderen in een verdund zuur te plaatsen, tot dat a! de jdiosphorzme 
