l<)og/.out of nati'um voegen, in do veihouding van een half of geheel 
pond op twee honderd pond water ; hierdoor bevordert men het uit- 
trekken van het nog in de l)eendercn bevatte vet, terwijl hetzelve 
door zijne verbinding met het loogzout eene zeep vormt. Hel looj'zout 
of het natrium zijn verkiesbjker dan kalk, dewijl de laaUtc het been- 
weefsel sterker aandoet en het broos maakt. Wanneer men begrijpt , 
dat het koken lang geitoeg is voorfgezet geworden, iaat men den 
ketel volkomen koud worden, neemt vervolgens het gestolde op het 
water drijvende vet weg, neemt de beenderen er uit , wasclit dezeWen 
in water, waarin zeer weinig loogzout opgelost is, selirapt dezelveii , 
borstelt ze , en legt heu eindelyk nog een of twee dogen lang in 
dikwijls ververscht water, alvorens meii ze droogt. 
Sommige ontleders koken de door niaceratie bereide beenderen drie 
tot vier uren lang, alvorens zy dezelven droogen , de zoodanig behan- 
delde beenderen worden , zoo mmi zegt , glinsterend wil. 
Ten einde bet naar buiten treden van merg uit het binnenste der 
beenderen gemnkkelijker te maken , boren sommige anatomen gaten 
in de beide einden der lange beenderen, alvorens zij dezelven ma- 
cereren , en trachten bet merg ook wel door middel van ingevoerde 
draden door deze openingen vóór de maceraiic naar buiten te voeieii. 
Door dit middel bereikt men zeker zijn doel , maar de vorm der ge- 
wrichts-oppervlakten wordt daarbij beschadigd. 
De door de niaceratie of het koken gezuiverde beenderen hebben 
gemeenlijk eene geelachtige, brulnachtige of zwarlachiige kleur, die 
door bet bleeken moet weggenomen worden. Wat deze kleur betreft , 
zoo ziet men vooral bij gemneereerde beenderen , dat die , welke op 
het oogenblik , waarin men ze uit het water nam , de zwartste waren, 
de schoonste witte kleur verkrijgen, wanneer derzclver bereiding vol- 
hragt is. 
Het beste middel , om de beenderen te bleekeri , bestaat daarin , 
dat men dezelven op latten uit elkander legge , die eenige duimen hoog 
boven een grasveld aan de zonnestralen en den dauw zyn blootge- 
steld. De lieenderen worden om de veertien dagen omgekeerd, op- 
dat zij vooral gelijkmatig zouden bleeken. Twee of drie maanden 
zijn, vooral in hel vooijnar , genoegzaam om de beenderen volkomen 
wit te maken. Het verdient opmerking , dat een lange aanhoudende 
regen aan het bleeken hinderlijk is; daarom moeten de beenderen 
ook allijd ntider eene schutting gehragt worden, wanneer men denkt , 
dat de regen lang zal aanhouden. In den zomer mogen de beenderen 
gedurende de heetste uren van den dng niet aan de zonnestralen wor- 
den blootgesteld. In dit jaargetijde kan men het bleeken zeer be- 
spoedigen , wanneer men de beenderen eenige malen daags met regen - 
of rivier-water begiet. Alhoewel een grasveld boven elke andere 
plaats voor het bleeken der beenderen de voorkeur verdient , is het- 
zelve echter niet volstrekt noodzakelijk : onze beenderen in Straatsburg 
