Verl)o;ideii te zyn. Deze hoofden worden op de vroeger vermelde 
wijze genniccreerd of gekookt. 
De tot dezen arbeid of bewerking noodige werktuigen zijn stevige 
tangen of pincetten , acht lot tien beitels van verschillende grootte 
en een kleine banier. Het is raadzaam , handschoenen aan te trekken , 
om zich aan de beenpmiten niet te kwetsen. De kop most altijd 
Ie voren eenigen tijd lang in water gelegen hebben , dewijl de met 
water doordrongene beenderen minder gemakkelijk breken ; daaren- 
boven dient het water , om de vezelige doelen . die hier en daar 
nog tusschen de bijzondere beenderen voorhartdcii zijn , te verwec- 
ken , dewijl deze deelen , wanneer zij drong zijn , de beenderen als 
lijm nog vasler met elkander verbinden. Om de beenderen van 
elkander te seheiden , beweegt men dezelven in verschillende rigtingen 
met de vingers of met de nijptang, of voert in hunne naden beitels, 
van welke men zich deels hij wijze van wiggen, deels bij wijze van 
hefboomen bedient. Dikwijls is het niet genoeg , een enkel been 
uit deszelfs ligging te brengen, maar men moet gelijktijdig al de 
beenderen, met welke het in verbinding is, uit elkander trachten te 
drijven. 
Eerst neemt men de neusbeenderen en de jukbeenderen weg, dan 
drijft men de bovenkaken eenigzins uit elkander, om de traanbeen- 
deren en de onderste spons- of schel psgewij ze beentjes te kunnen 
verwijderen ; waarop men dc slaapbeenderen , het achterhoofds-been 
en de wandheeirdercn wegneemt. Het ploegbccn wordt uitgenomen, 
terwijl men dc geheinelle-heeiideren een weinig van elkander voert j 
vei volgens worden de beitels met veel voorzigligheid in de naden 
dezer laatste beenderen mot de oppoikaaks-beeiideren en het wigge- 
heen gevoerd : terwijl men nu de beenderen zeer zacht afwisselend 
op deze en gene jilaats van elkander af beweegt , gelukt het eindelijk 
met veel geduld, de gehemeltc-beenderen en de opperkaaks-beenderen 
afgezonderd te verkrijgen. Ku blijft slechts nog het voorhoolds been, 
bet wiggebeen en bet zeefbeen over , die men door bet inbrengen 
''an den beitel in al de naden, waardoor deze beenderen met elkander 
'erbonden waren , uiteen drijft. Het losniaken van het geliomelte- 
lieen , het zeefbeen en het wiggebeen is verreweg het moeijelijksfe 
tïei bewerking, en daar deze beenderen zeer Iireekbaar zijn, moet 
aiet vergeten worden , dat eene enkele door ongeduld voortgebragte 
'leweging bet gelieelc praeparaat iii den grond kan bederven. 
Dikwerf kan men de beenderen van het hoofd uit elkander doen 
springen , donr de scbedeibolte naanwkenrig met drnogc erwten of 
*>oonen op te vullen , die men door bet (oesiuiten van het eroot 
aeliterlioofds-gat met een’ kurken stop terug houdt, ilien lect ver- 
'a'gens den schedel onder waler , waardoor dc randen opzwellen en 
Oeiic zeer sterke drukking op de schedelliolte uitoefenen , waardoor 
de meeste naden eindelijk uit elkander gedreven worden. Maar deze 
