167 
mecidercn , dcwiil deznlvcn altijd aan dc fraaiheid van het praeparaa't 
nadeel doen. Dc draden moeten zoo sterk, als mogfefijk is, aanjjc- 
trokken , en naauwkeurig door spiraalringen bevestigd worden ; men 
brengt de draden bij voorkeur op die plaatsen aan , waar de been- 
deren het dikst , het hardst en het minst aan beschadiging door de 
schuring der draden zijn blootgesteld. Dc dikte der "draden moet 
met de grootte der gewrichten in verhouding zijn; over het algemeen 
is een te dikke draad boven eenen te dunnen te verkiezen, dewyl 
de laatste de beenderen niet behoorlijk terughoudt , dezelven door- 
snijdt, en bij ook zelf al te gemakkelijk breekt. Dc draden moeten 
naauwkeurig de door de beenderen geboorde openingen aanvullen ; 
om de einden der draden te bevestigen , maakt men aan dezelven oji 
de bovengemelde wijze met de buigtang zeer regelmatige ringen , 
die hoogstens uit drie tot vier spirnalwijzc omwindingen bestaan , en 
digt bij het been moeten liggen ; deze ringen worden , zoo veel als 
mogelijk is , in diep liggende deeleii , in het binnenste der hollig- 
heden enz. verborgen. Een der ringen wordt vooraf gemaakt , eer 
de draad door dc beenderen gevoerd wordt: altijd moet er een melaal- 
plaafje (usseben den ring eu het been komen te liggen ; de draad 
wordt daarom eerst door het eerste schijije of plaatje , vervolgens door 
het been getrokken , daarna het tweede plaatje over bet uitstekende 
draad-einde geschoven, en eindelijk de tweede spiraalring gemaakt. 
Bij de kogelvormige geleding brengt men gemeenlijk de draadstift 
in de rigting van den hals, op welken het hoofd des beens geplaatst 
is , binnen , en laat dezelve door het midden van het hoofd te voor- 
schijn treden. Uet gewricht verkrijgt op die wijze op verre na die 
bewegelijkheid niet , welke hetzelve in den natuurlijken toestand 
heeft , dewijl het hoofd des beens niet in de gewrichts-holte rond 
glijden kan. Om dit nadeel , zoo veel als mogelijk is , te ontwijken , 
heeft CtoQüïT met vrucht het volgende middel aangewend , hetwelk 
daarin bestaat, om het middelpunt der bewegingen midden in het 
hoofd des beens te verplaatsen. Om dit te verkrijgen , maakt men 
in hef hoofd des beens , b. v. van het opperarmbeeii , eene kruis- 
snede door middel van twee zaagtrekken , die elkander regfhoekig 
doornijden , en tot in het middelpunt van het hoofd dringen. Men 
buigt vervolgens twee draden zoodanig in bet midden om , dat dc- 
zelven twee kleine in elkander grijpende ringen vormen , terwijl de 
daaraan beantwoordende einden van eiken draad evenwijdig naast 
elkander liggen. Men boort nu onder den groeten opperarmbeens- 
kriobbel een gat , hetwelk naauwkeurig in het middelpunt van het 
hoofd des opperarmbeens , ter plaatse , waar beide zaagsneden elkander 
oveikruisen , uitloopt ; de vooraf gereed gemaakte gelede stift wordt 
'an boven naar beneden ingevoerd , en het (uit twee draden bestaande) 
'inde weder naar de , onder den opperarmbeens-knobbel zich bevin- 
«i'nde , opening te voorschijn gelrokken. Wanneer de in elkander 
