j^rijpende ringen in hol miihlon van liet Inuifil geclrongcn rijn , waar» 
van men zich overtuigt , iloor dot men hot bovenste gedeelte der stifi 
rn verschillende riglingeo beweegt , en dezelve achtervolgens in elKd 
der door de zaag gevormde insoydingen brengt ; dan wordt het 
onderste gedeelte der stift door eenen spiraalring bevestigd. Het 
bovenste gedeelte der stift, echter, wordt door eene , midden door 
de gewrichts-vlaktc des sohoudcrblads geboorde, opening getrokken, 
en insgel^ks door eenen spiraalring bevestigd. 
Wanneer men voor de eerste maal een kniegewricht zaraenstclt, 
kan men zeer moetjelijk de gewriohts- vlakten bij de verschillende 
graden van buigen en iritstrekken altijd op donzelfden afstand van 
elkander doen blijven. l\u eeiis zijn dezelven bij het uitstrekken te 
ver van elkander verwijderd, en bij het buigen zoo na bij elkander ge- 
plaatst , dat zij met elkander in aanraking zijn, en de verdere bewe- 
ging verhinderen ; dan weder gfij'ltt juist het tegendeel plaats. Deze 
onaangenaamheid vindt dikwijls plaals aan het kniegewricht , aan de 
gewrichten tusschen de voorhands-beenderen en de vingers , enz. Zij 
ontstaat daardoor, dat de stift, waarop de metaalplaat van het on- 
derste been zich ronddraaijen zal , zich niet naauwkeurig in het mid- 
delpunt der bewegingen bevindt; daarom moet dit middelpunt naauw- 
keurig berekend worden , telkens voor dat men het gat boort , 
waardoor de stift , om welke de bewegingen geschieden , ingebragt 
wordt. Dit geschiedt op de volgend wijze : men plaatst den eenen tak 
van een’ passer op eene der zijden van het been, waaraan de ge- 
wrichtskiiobbels der katrol zich bevinden, en ziet nu, of men met 
den anderen , zoo veel als rioodig is , geopenden tak naauwkeurig de 
welving van den gewrichfsknobbel volgen kan ; is eene eerste poging 
niet gelukt , dan doet men nieuwe pogingen , of door de plaatsing 
v.an den vasten tak te veranderen , of door den afstand der beide 
takken te vermeerdoren of te verminderen. Zoodra het middelpunt 
van het segment gevonden is , duidt men het met een teeken aan. 
Een dergelijk teeken wordt nu aan de andere zijde gemaakt , en 
vervolgens het gat van het cciic teeken tot het andere geboord. 
De hijnii vlakke geledingen, zoo als die des handwortels , der wer- 
velen , des voetwortels enz. , worden zondanig verbonden , dat een 
enkele draad tot bevestiging van onderscheidene beenderen tegelijk 
dient. 
C. Osei' de iamensleUing der gewrichten in het bijzonder. 
I. Het inzelten der tanden. Nadat de tanden gezuiverd en ge- 
bleekt zijn geworden, bevestigt men dezelven in luniiic tandkassen, 
hunne wortels in eene oplossing van visehlijm of van arabische gom 
doopende. Het is zeer moeijelijk , om de gedurende de maceratie soms 
verloren gegane tanden door tanden van andere lijken te doen ver- 
vangen ; meestal moet de vijl worden te baat genomen , oin er de 
behoorlijke gedaante aan te geven. 
