019 
de watervaleri ivaren alsdiiu met water aangevuld. Overigens zyu de 
watervaten van het osscnliart talryk en groot genoeg j zoodat ik 
nimmer een kunstmatig middel behoefde, om dezelven zigthaar Ie maken. 
Wanneer men geene watervaten aan een deel vindt , kan men 
dezelven dikwijls zigtbaar maken, door het onderste gedeelte des or- 
gaan» volgens de rigting van den loop der lympha zamen te drukken. 
Hierdoor wordt de geringe, iii de wortels der watervaten bevatte 
hoeveelheid lympha in de grootere takken gedreven , waardoor deze 
uitgezet worden j men moet echter het deel meer bovenwaarts on- 
derbinden, opdat de lympha niet al te ver voorwaarts ga. 
Men merkt op , dat de watervaten in opgezwollene , vergroote or- 
ganen meer zigtbaar zijn, zoo als dit ook voor de bloedvaten het 
geval is; zoo ontwaart men gemakkelijk deze vaten aan een aneu- 
rismatisch (door eene slagaderbreuk) uitgezet hart, eene door verhar- 
ding aangetaste maag, eene zwangere baarmoeder enz, De laatste zyn 
alsdan buitengemeen talrijk en dikker dan de schacht eener ravenpeii. 
4 , OVEK DE WIJZE VAK OPSPUITIKG DER 
WATERVATEN. 
Wanneer alles tot het opspuiteii behoorlijk gereed ligt , hangt men 
de met kwikzilver gevulde buis op , of geeft dezelve tot vasthouding 
aan eenen helper over. De hoogte der kwikkolom is verschillend , 
iiaarmaie de injectie-buis lijn is , en daarom de uitvloeiing des mc- 
taals meer of minder moei’clïk maakt j zoo heeft men b, v. voor de 
grovere buisjes eene kolom van 10 lot 1*2 duimen hoogte iioodig , terwijl 
dezelve hij de lijnste 18 tot 24 duimen bedraagt* Overigens moet 
niet vergeten worden, dat de hoogte der kolom volgens de loodregte 
lyn berekend wordt, die zich van de hoogte (niveau) des kwikzilvers 
op de plaats, waaraan men opspuit of aan eene van hier afgetrokkene 
horizontale Jgn uitstrekt ; dit moet zoo veel te meer in aanmerking 
genomen worden , als men meermalen de buis in eene schiiinsche 
rigting houden moet , waardoor riatuurlgk de hoogte der kolom ver- 
minderd wordt. 
Daar de klapvliezen der watervaten derzelver aanvulling in de rigting 
van den stam naar de takken verhinderen, moet de buis in de laatsten 
ingebrngt worden. Wil men de onder de huid zich bevindende wa- 
tervaten aanvullen , dan neemt men voorzigtig een klein stuk huid 
met een zeer scherp mes weg, «»m de deeleii zoo min, als mogelijk 
is, Ie drukken, omdat de vaten zich anders doorde drukking zouden 
kunnen ontledigen. Men vindt alsdan onder de huid de watervaten , 
in den vorm van meer of min regte , doorschijnende , kleurlooze of 
eenigzins blaauwachtige en somwijlen geelachtige strepen , die in korte 
tusschenruimten kleine opzwellingen maken. Eerstbeginnende ontle- 
ders worden dikwerf door bloedvaten, door zenuwen of door de 
