tusschenruimtcn der plaatjes van het vcUbcvatteiid celweefsel in dwa* 
iing gebragt , zoodat zij dezelven voor watervaten houden. Door 
eenige oefening onderscheidt men echter de watervaten daardoor, 
dat bloedledige slagaderen ondoorschijnend cii gedachtig zijn , geene 
opzwellingen of verdikkingen hebben, en bijkans nooit in eene regte 
rigting loopcii. De kleine aderen zyn ondoorschijnend, witachtig , 
■zonder verdikkingen. Aan de ledematen loopen zij dikwerf, even 
als de watervaten , in eene regte rigting , en geven somtijds in eene 
uitgestrektheid van vijf tot zes duimen geene takken afj brengt men 
ochter de injectie-buis in zulk een vat in , dan kan men terstond de 
vergissing daardoor ontdekken , dat het kwikzilver al te snel in de 
buis valt, hetgeen bij het opspuiten der watervaten, uitgezonderd 
wanneer het vat zeer ruim is , niet plaats heeft. Overigens hebben 
kleine met kwikzilver opgoviilde aderen een regelmatig cilindriek 
voorkomen, zoo als men iiiiimcr bij de watervaten waarneemt, zoo 
dat men deze beide soorten van vaten niet ligt met elkander verwarren 
zal , wanneer men eenmaal dit laatste kenmerk begrepen heeft. Ze- 
nuwen erkent men aan derzelver groot gemis aan uitrekbaarbeid , 
wanneer men ze overlangs uitrekt, aan haar gestreept aanzien, aan 
hare witte ondoorschijnende kleur. Wiets echter heeft meer het aanzten 
van watervaten, dan de tusschenrnimten , welke tusschen de platen van 
het vet-bevatlend celweefsel , vooral aan de binnenzijde der ledematen , 
gevormd worden ; dezelfde doorschijnendheid , dezelfde verdikkingen , 
dezelfde regtlijnige loop ; zoodat men zgne vergissing dikwijls slechts 
aan de vruchtelooze pogingen, om het buisje in te voeren, en aan 
het verdwijnen van het bedriegelijke voorkomen erkent , wanneer 
men de plaatjes uit elkander trekt. 
Heeft men een watervat gevonden , dan neemt men het celweefsel, 
dat zich hier en daar over hetzelve bevindt, voorzigtig weg, en 
tracht het vat niet lympha uit tc zetten, terwijl men het deel onder 
de plaats, aan welke men wil opspuiten, tc zamen drukt; gelukt 
dit niet, dan vat men het watervat roet het pincet, en maakt met 
eene zeer smalle en zeer spits toeloopcnde scalpel eene kleine opening, 
in hetzelve, waaiby men zich wachten moet, om liet vat door en 
door te steken. Men kan het vat vervolgens daardoor uitzetten , 
dat men met een buisje een weinig lucht in hetzelve blaast ; doch 
er mag slechts zeer weinig lucht ingeblazen worden, omdat dezelve 
anders den doortogt des kwikzilvers door de klieren moeijelijker maken 
of geheel verhinderen zou. Zonder alsdan het oog van de geopende 
plaats des vats af te wenden , vat men de buis als eene schrijfpen , 
ondersteunt den voorarm en den handwortel , en brengt bet buisje 
in het vat. Is het laatste zeer fijn, dan gehikt het invoeren ’^an het 
buisje somtijds gemakkelijker , als men het regtstreeks , zonder eene 
vooraf gemaakte insnyding , in het watervat steekt, vooral indien 
men met zeer goed gepunte glazen buisjes opspuit. 
