22 
Toortgaat met die van het hoofd , waarop men die van den rug en 
vervolgens der bovenste en onderste ledematen laat volgen, ia tamelijk 
onverschillig , wanneer men een genoegraam aantal cadavers , en zoo 
dikwijls men wil, verkrijgen kan. Doelmatiger evenwel is de laatste 
orde, wanneer, zoo als aan vele inrigtiiigen van ontleedkundig onder- 
wijs , meermalen gebrek aan lijken plaats heeft , omdat , bij het in acht 
nomen dcrzelve , de ingewanden , die bet meest aan rotting onderhe- 
vig zijn , veel vroeger kunnen verwijderd worden , en het lijk alzoo 
nog kan dienen tot de ontleding der banden. Even zoo doelmatig is 
het , wanneer in de eerste plaats de ingewanden van den buik en de holte 
des hekkens, vervolgens die van do borstholte , met dezulke , die in den 
hals bevat zijn , en daarna de hersenen en zintuigen bearbeid worden. 
Deze organen kunnen echter door hunne zamcngestcide structuur en 
vorm , en de daarom meer uitgebreide en langer durende demonstratie , 
die zij vereischen , slechts allengskens en van tijd tot tijd aan onder- 
scheiden lyken bereid worden. 
VEHDEELIffG VAIf EET CADAVEE, 
Eene doelmatige verdeeling van het menschelijk ligchaam is voor 
de methodus secandi van zeer veel gewigt. Van die verdeeling hangen 
orde en regelmaat in den arbeid , een gemakkelijh cn juist overzigt 
van het geheel des ligchaaras , af. Zonder zoodanige verdeeling zal de 
dissectie van een lijk , door meerdere praeparanten verrigt , ook even 
zoo vele brokstukken opleveren. Door deze verdeeling van het ligchaam 
in ondeischeidene afperkingen kan men verder de rioudige in- en door- 
snijdingen , vooral met betrekking tot spieren en banden , maken , 
waardoor men een vast punt van begio verkrijgt , hetwelk van zeer 
veel belang bij het praepareren is , dewijl men , door verkeerd en onjuist 
te beginnen, een geheel gemaakt plan kan in duigen werpen en ver- 
nietigen , althans zeker niet zoo volkomen ten einde brengen. 
Hef ligchaam, in zijn geheel beschouwd, bestaat uit drie groofe 
afdeelitigen : het hoofd (caput) ; den tronl of romp (trunciis); en 
de ledematen (extremilates) , twee bovenste cn twee onderste. Ie- 
der dezer afdeeliiigeii wordt weder In verscheiden onderverdeelingen 
of streken verdeeld. 
Aan het hoofd onderscheidt men den schedel (cranium) on het aan- 
gezigt (facies). De. eerste bevat eene ruime holte , waarin de hersenen 
liggen. Het voorste , niet met haren bedekte g.edcelte van den sche- 
del is het voorhoofd (frons), voorhoofdsstreek (sinciput) genoemd. 
Het bovenste gedeelte des schedels is de kruin (vertex) , het achterste 
gedeelte de achterhoofdsstreck (occijmt) , cn het zijdelijkc gedeelte 
da streek der slapen (regio temporalis). In het aangezigt ziet men 
in liet midden van boven naar onder : de streek van den neus (regio 
nasalis), de streek van den wond (regio oralis), en de km (men turn) ; 
