88 
>v‘Ik(*r iK-Hchotnving mon Zf'cr ciuiddljk de veihouding dtM- twee beeii- 
•/«■ll.ilandighedeii op de vcrdcliUIende piinfen des Ijcens bespetireii kaïr. 
Teil einde de zmnenstelliiig van breede on platte beenderen te on- 
derzoeken , zaagt men dezelve eveneens in verschillende rigtingen , of 
men verwijdert eene der bcentafelen door middel van cene rasp, vijl 
of beenschrappor , om daardoor het tafelseheidsel te ontblooten. Der- 
gehjko bereidingen zal men ook aan korte beenderen en aan de ver- 
snhi/lende soorten van uitsteeksels bewerkstelligen , enz. 
He fraaiste praeparaten , lot nantooniiig cii onderzoeking der spons- 
aebtige zelistandiglieid , vervaardigt men van versebe beenderen , die 
men door eene zeer fijne en dunne zang verdeeld beeft , en zoo lang 
laat wecken, als noodig is, om er al bet merg te laten uittrekken ; 
minder doelmatig is bet , de beenderen uit tc koken , hoewel men 
daarmede veel tijd wint. Ifel naar buiten treden van bet merg be- 
vordert men , door met eene kleine spuit cenen stroom water door de 
netvormige zelfstandigheid heen te voeren j dit inspuiten moet echter 
niet met te veel kracht geschieden , dewijl de fijne en teedere ge- 
deelten van dit weefsel zeer spoedig veihrokcn worden. IVeemt men 
voor deze bereidingen drooge beenderen; dan kan men derzeiver struc- 
tuur al dadelijk onderzoeken: hunne cellen evenwel zijn dikwijls met 
eene eigenaardige vetstof, wasvet (adejiocira) , gevuld , hetgeen eene 
naauwketirigp onderzoeking in don weg staat ; Imiten dat zijn drooge 
beenderen meer voor breken vatbaar dan versebe , zoodat bet fijner 
weefsel , hoe voorzigtig men ook bij het doorzagen te werk , al- 
tijd eenigziiis heschadigil wordt. 
Het geleiachtig gedeelte der beenderen verkrijgt men door hunne 
indompeling in verdunde minerale zuren ; het uardaebtig gedeelte door 
verkalking [calcinatin) of een lang koken in den pot van papcv. In 
de 8”^= afdeeiing van dit werk zullen wij over dit alles breedvoeriger 
spreken. 
2. Beettr/ies. 
Met uitzondering der geledings-oppervJakten zijn 
deheenderen uitwendig met een vezelaclitig wit, als 
paarlemoer gliuslercjid vlies, het beenvlies (peri- 
osleum), bekleed. Daar , waar het beenvlies aan eene 
geledingsvlakte grenst, verlaat het het heen, gaat over 
de gewrieht.svliezen heen naar het aaiigrenzende 
been, hetwelk het op dezelfde wijze als het vorige 
omgeeft, zoodat men zich het beenvlies kan voorstel- 
len als eeuen zamenhangenden koker of scheede , die 
het geheele , door middel van geledingen verbondene, 
