41 
ding van merg, en, zoo als wij reeds aangenierkt 
hebben, gam slecbts weinig takken van haar inde 
been-zelfslandigheid over. 
De adei'en der beenderen zijn groot en talrijk , zij 
loopcn in bijzondere kanalen, die door de been- 
*elt'standigheid heengaan, en komen gemeenlijk door 
cene menigte kleine en ongenaamde gaatjes, die men 
verscheidene plaatsen van de beenderen waar- 
neemt , naar buiten. In de beenderen van den schedel 
hebben de aderstammen eene boomvormige gedaan- 
en somtijds gaan zij door eene der naden van het 
eene in het andere been over. In de ligcliamcn der 
Vervelen vormen de aderen een’ kleinen boog , welks 
naar achteren zich bevindende einden door de kleine , 
**''111 de achterste oppervlakte aan de ligchamen der 
Wervelen zich bevindende gaatjes heendringen; uit 
het bolle gedeelte van den boog gaan verscheiden tak- 
hen, die, even als stralen, naar het voorste gedeelte 
^an den wervel uitloopen. Volgens latere nasporiiigen 
men kuiuien vermoeden , dat vele beencellen met 
*^cze aderen onmiddellijk in verband staan. 
Het zou een vergeefsche arbeid zijn, met de tot 
•^og toe bekende hulpmiddelen , watervaten in de 
heenderen te willeiv opsporen; deze vaten zijn hier of 
fijn, of te zeer met klapvliezen vooi'zien,om dezelven 
kunnen ontdekken. Somwijlen echter verkrijgt men 
fioor een gelukkig toeval , hetgeen men door den meest 
*|igespannen arbeid niet in staat was te vinden ; op 
aze wijze is bet ceüiksiiank en sommkrrikg , den 
y^der, gelukt, met kwikzilver opgespotene watervaten 
*11 de beenderen te bespeuren, die zich, uit de beeiide- 
^®ii te voorschijn tredende, hadden opgevuld , bij eene 
van andere watervaten, dewijl hunne klap- 
‘ezen minder wederstand boden, dan gewoonlijk 
geval is. 
** het weefsel der beenderen heeft men tot nog toe 
'^etiuwen kunnen opsporen; daar echter bij 
*en der beenderen de zich instellende pijn geenen 
geen 
