50 
fraiijcvormige , vet bevallende verlengsels, de ge- 
wrichtsfranjes , gewrichtshliereyi (glnndulae mu- 
cilaginosae , arlicularcs, synoviales), aan welke men 
voorheen , doch ten onregte , eene klierachtige struc- 
tuur had toegeschreven. 
De gewrichtsvliezen en inzonderheid hunne franjes 
zijn bedeeld met bloedvaten, die hel gewrichtssap 
(svnovia) afscheiden. Deze eiwitaardige vloeistof houdt 
de geledings-oppervlaklen glibberig cu maakt daar- 
door de bewegingen gemakkelijker. 
IIEHIÏDIAG. 
Voor deze bereiding kioót men een groot gewricht , b. v. het knie- 
gewricht. Indieii men de gewrichtsbeurs geheel ontblooten wil , moe- 
ten alle de banden , die het gewricht omringen , -verwijderd worden , 
waarbij eene groote mate van voorzigtigheid vcreischt wordt , opdat 
het bij uitstek dunne gewrichtavlies niet beleedigd worde. Daar ech- 
ter deze ontleding zeer moeijelijk is, vergenoegt men zich meestal, 
met hef onderzoeken van geuoen-.de beurs aan do eene of andere 
meer beperkte of kleinere plaats , tot welk doel men het gemakke- 
lijkste geraakt , door de uitstrekkende spieren van het been (crus) van 
boven naar onder van de beenderen af te scheiden , waardoor alsdan tus- 
schen de spieren en het heen een groote zak met zeer dunne wanden 
zigthaar wordt , die de genoemde gewrichtsbenrs is. 
Dat de gewrichtsbenizen de vrije vlakten der kraakheendcren beklee- 
den , hiervan overtuigt men zich , door in de eerste plaats in eene schuin- 
schc rigling eene dunne schijf kraakbeen van een nog niet beschadigd 
gewrichts-uiteinde van een Iteen af te snijden , vervolgens deze schijf in 
haar midden zoodanig te buigen , dat de, naar de geledingshol te gekeerde 
vlakte in aanraking met zich zelve komt ; hierdoor zal het kraakbeen zelf 
in twee stukken breken, die slechts door het hen beklet'dcnde en meer 
rekbare gewrichtsvlies te zameii gehouden worden. Door middel van 
welgelukte inspuitingen verkrijgt men dezelfde overtuiging, want het 
vewrlchtsvlics wordt ook daar , waar het over het kraakbeen gaat, geheel 
rood , terwijl het kraakbeen zuiver wit blijft. 
9. Banden. 
De handen (ügamenta) zijn witte paarlemoerkleu- 
rige , buigzame cn zeer taaije organen ; zij vormen 
meer of minder platte strengen, koorden of breedere 
