70 
iicusuitsleeksel van het opperkaakbeen ; hunne bin- 
nenranden vereenigen zich met elkander. Deze been- 
tjes hebben in hun midden of een weinig meer naar 
boven een klein gaatje , ter doorlating van kleine slag- 
adertakjes en zenuwdraadjes. 
9. Opper- of hovenkaukheendercn (maxillae 
superiores s. ossa maxillaria supcriora\ 
Door deze twee beenderen wordt het midden van 
het aangezigt ingenomen, terwijl beiden binnen in 
hunne zelfstandigheid eene ruime holte de boven- 
kaaksholte, den kaakheensboezem, \\eihol van lli^h- 
z«or (sinus maxillaris , antrum s. sinus Highmori) be- 
vatten. Men verdeelt elk opperkaakbeen in een lig- 
chaam en in vier uitsteeksels. 
De voorste oppervlakte des U^ehaams heeft eenc 
rigting schuin naar buiten ; in haar midden is eeire in- 
deuking, de kaakbeens groeve s. fovea maxilla- 
ris) , en aan haar bovenste gedeelte het onderoog- 
kuilsehe gat { foramen infraorbitale). Deze voorste 
oppervlakte is van boven door een’ stompen rand, die 
de binnenste helft van den onderkuilseJten rand (mar- 
go infraorbitalis) is, van de bovenste oppervlakte 
afgescheiden; vanboven en naar de binnenzijde gaat 
de voorste oppervlakte in het neusuitsteeksel over; 
aan de binnenzijde ziel men aan dezelve eene boo“’- 
vormigc uitranding, die tot de vorming van de voor- 
ste opemng der neus/iottehijdvnsigt , welke uitran- 
ding aan derzelver onderste en binnenste einde een 
vooruitspringend en naar voren gekeerd gedeelte heeft, 
dal meteen dergelijk deel van hetzelfde heen der ande- 
re zijde den voorsten of de neus graat ( spi- 
na nasalis anterior) vormt. Naar Ijenedon gaat de voor 
sle o[)pervlakte in het uitsteeksel voor de tandkassen 
over ; naar buiten en beneden vereenigt zij zich met 
de achterste oppervlakte , een’ slompen , in boogvor- 
mige rigting schuin naar buiten loopenden,kam daar- 
