78 
ploegbeen eene gleuf of goot daarslellen, om hetzelve 
er in te ontvangen. De achterrand is vrij. 
15. ■ Onderhaakbecn , onderkaak (maxilla s. 
mandihula inferior, osmaxillare inferius.) 
Dit ongepaarde heen is geplaatst aan hel onderste 
gedeelte van het aangezigt. Het bestaat uit twee tot 
elkander gebogene zijdelij kc helften, die, op de mid- 
denlijn met elkander vereenigd, te zamen eeuennaar 
achteren geopenden kegel vormen. Aan de onderkaak 
onderscheidt men het vlak liegende of horizontale 
lif'chaam (corpus, pars horizontalis s. alveolaris) , en 
de schuin naar boven en naar achteren opgaande zij- 
deljke deelen, takken of armen (rami s. rami per- 
pendiculares.) 
Oj) de middenlijn der buitenste en voorste opper- 
vlakte des heens bevindt zich de buitenste kam of 
doorn der onderkaak (crista s. spina mentalis exter- 
na), die het nageblevene toeken of spoor is van de 
vcreeniging der vroeger gescheiden geweest zijnde 
beenhelften. Iets meer ter zijde en naar onder is de 
rondachtige verhevenheid, die tle /uw. (inentum) vormt; 
meer naar achteren, op denzelfden afstand van den 
boven- en benedenrand, het voorste onderkaakbeens- 
gat (foramen maxillare s. mentale anterius); eindelijk 
is hier nog zigtbaar de, met den bovenrand des beens 
bijna evenwijdig loopende , buitenste sehuinsehe lijn 
(linea obliqua externa), die bij derzelver ontstaan niet 
zeer verheven is, maar al meer en meer in een’ scher- 
pen kant verandert , die zich in het kroonvormi®* uit- 
steeksel verliest. 
De achterste of binnenste oppervlakte is hol ; ook 
hier ziet men op de middenlijn eene verhe venheid , den 
binnensten kam of doorn der onderkaak (crista s. 
spina mentalis interna); ter zijde Aebinnenste schuin- 
sche lijn (linea obliqua interna), en meer naar achte- 
ren en naar boven het achterste onderkaakbeens- 
^■«^(foram. maxillare posterius), of den ingang van het 
