92 
glad en uitgehold. De groote hoornen of zijdelij- 
ke deelen (cornua niajora) zijn langwerpig, naar 
achteren gekeerd , en voorwaarts met de einden 
van het ligchaam omgebogen, vereenigd ; zij bieden 
aan vele spieren een aanheebtingspunt aanenzijnnaar 
achteren door oenen band met hel schildvormisr kraak- 
O 
been verbonden. De kleine hoornen (cornua minora) 
zijn kleine tarwkorrelvormigc becnpunljes , die zich 
met de overige deelen van het been op dezelfde plaats 
verbinden, waar het algemeene vereenigingspunl van 
alle de deelen is. Deze kleine hoornen zijn boven- en 
buitenwaarts gekeerd, en dienen ter aanhechting van 
eenige spier- en peesvczelen. 
DERDE HOOFDSTUK. 
BEENDEREIÏ VAN DES TRONK. 
1. Ruggegraat of wervelkolom (columna 
vertebralis, spina vertebralis s. dorsi). 
De ruggegraat is eene volgens de middenlijn van 
het achterste gedeelte van den tronk geplaatste bee- 
nige zuil, zamengesteld uit 24 wervelen oi wervel- 
beenderen (vertebrae) ; men telt daaronder 7 hals- 
wcrvelen, 12 ruggewervelen en 5 lendewer velen, die 
men ware wervelen (vertebrae verae) noemt, en 
waartoe men nog het heiligbeen en staartbeen , die 
men ook wel valsche wervelen (vertebrae spuriae) 
noemt , brengen kan. Beziet men de ruggegraat van 
ter zijde , dan biedt zij aanmerkelijke bogten of krom- 
mingen aan; in de streek van den hals namelijk is zij 
aan de voorzijde bol , aan de achterzijde uitgehold; 
in de streek van den rug naar voren hol , naar 
achteren bol ; in de lendenstreek naar voren bol , 
