102 
iigtbaar , het kleine hoofdje en de groef onthreken ge- 
heel en al. 
Nog korter is de twaalfde rih , aan dezelve is noch 
de hoek, noch hel kleine hoofdje, noch de groef te 
vinden; het lioofdje heeft slechts eene gewrichtsvlakte ; 
het voorste einde is puntig. Daar de elfde en twaalfde 
rihhenmet hare voorste uiteinden niet, zoo als de ove- 
rige, aan een kraakheenhevesligdzijn, maar vrijenlos 
uitsteken , zou men haar met den naam van tiiveuende 
ribben (cóles floltantes, volgens de Franschen) kunnen 
hestcmpelen. 
5. Borstbeen (Slernum, os pectoris.) 
Is een ongepaard, langwerpig , en aan het voorste 
gedeelte der horst gelegen heen. 
De voorste oppervlakte van het horstheen is een 
weinig gewelfd, ongelijk, en dient ter aanhechting van 
spieren en handen ; zelfs worden er dwarsloopende en 
vooruitspringende lijnen aan bespeurd, die de vereeni- 
gings-punten der vijf gedeelten , uit welke hel borst- 
been in vroeger leeftijd beslaat, aanduiden. Vooral 
ontwaart men zoodanige lijn aanhet hoven-vierde deel 
van het been, welke somtijds zelfs tot in een’ vergevor- 
derden leeftijd kraakbeenig blijft. De achterste opper- 
vlakte is een weinig uilgehold ; ook hier bespeurt men 
vier, met fle lijnen der voorste oppervlakte overeen- 
komstige, dwarse strepen. 
De zijranden van hel borstbeen zijn oneffen , dewijl 
men aan beiden zeven ^■e«»;7c//i,v-/m/^e«(foveae slerni 
costales s. sinus arliculares costales), tol opnemingder 
rihben-kraakbeeuderen , aanlreft. 
Het boveneinde of bovenstuk van het borstbeen, 
het handvat oi Ae ^ reep (manubrium) is zeer dik cn 
veel breeder dan het daarop volgende gedeelte , het- 
welk de khnrf of het li^ehaam (rnucro, corpus) gehec- 
ten wordt. Aan den bovenrand van het handvat be- 
vindt zich de halve-niaansgewijze insnijding oïuit- 
randing (incisura semilunaris) , en aan weérszijde 
