met kraakbeen overtogene , in de eene rigting bol- 
) in de tegenovergestelde uitgcholde sleutelbeens- 
^^oltenoi <«.9«yV/r//,§ew (cavitales s. incisuraeclavicu- 
lares). Het ondereinde des beens heet het zwuardvor- 
uitsteeksel of «a?<//aM^se/(processusxiphoideus 
eiisiformis) , dat dun en lang is , en meestal tot in ge- 
vorderden leeftijd kraakbcenig blijft. Dit uitsteeksel 
^ient ter aanhechting van spieren en banden. 
6. Over de borstholte of het bovendeel van 
den tronk in V algemeen. 
De hechte grondslag der borst ontstaal door de vol- 
gende dcelcn : van achteren doorbet borstgedeelte der 
vvervelkolom ; min of meer naar achteren , van ter 
^ijde en voor een gedeelte van voren door de ribben , 
geheel voorwaarts door de kraakbeenderen der ribben 
®n het borstbeen. De gedaante of den vorm der borst- 
l^as heeft men vergeleken bij eenen van vorennaar 
Achteren te zamengedruk ten kegel, welks naarbeneden 
gekeerd grondvlak in eene schuinsche rigting van vo- 
ven naar achteren, en van boven naar beneden afgesne- 
^on zoude zijn , en welks naar boven gekeerd toppunt 
afgerond is. — De wervelkolom evenwel maakt in 
borstholte eene aanzienlijke achtcrwaartsche 
^e>gt, of, met andere woorden, springt een aanmerke- 
lijk eind achterwaarts uit, waardoor, zoo als het veelal 
dergelijke vergelijkingen gaat, bij de beschouwing 
■^•echts de naam van kegelvormig overblijfl. De bo- 
vengenoemde vorm is bij de mannelijke borstkas dui- 
'ielijker; bij de vrouw is de holte naar beneden toe 
'Kinder uitgebreid , ja somwijlen zelfs ietsvernaauwd ; 
^^vder is de vrouwelijke borstholte naar cvenredig- 
kcid niet zoo hoog als die van denman, welke vermin- 
'ieriiig van ruimte door ccue groolere uitgebreidheid 
het bovenste gedeelte vergoed wordt. 
