108 
namelijk de kleine cllepijp oihel spaakheem.ain<iG 
buitenzijde , en de groote ellepijp of ellepijp aan de 
binnenzijde. 
1.) Kleine ellepijp , spaakbeen (radius). 
Is een lang, driehoekig been , dal aan het onderste 
einde dikker dan aan hel bovenste is. 
Het boveneinde van het spaakbeen , het /ioq/i/{ca- 
put , condylus) , heeft de gedaante van een’ korten 
cilinder , die aan zijne binnenste helft , waardoor het 
zich metde ellepijp vereenigt, met kraakbeen overdekt 
is ; aan het bovenste gedeelte van dezen cilinder 
bemerkt men eene niet zeer diep uitgeholde, eveneens 
met kraakbeen overtogene , geledingsvlakte (cavilas 
glenoidea), die zich met het hoofdje van het opperarm- 
been verbindt. Het hoofd van het spaakbeen is op een’ 
eenigzins dunneren hals (collum) geplaatst. 
Aan het middelste gedeelte bemerkt men naar bin- 
nen en naar voren , onder den hals, den spaakheens- 
knohbel (tuberosilas radii), waaraan de pees der twee- 
hoofdige armspier zich vaslhccht. De voorste en de 
achterste oppervlakte zijn plat; de buitenste, bolle, 
smalle oppervlakte smelt met den voorsten en den ach- 
tersten rand ineen. He binnen-hoek of rand , Aespaak- 
heen-kam (crista radii) , is scherp. Het van onder 
naar boven gekeerde gat voor de voedende slagader 
ligt gemeenlijk onder het midden des beens, somwijlen 
aan de voorste oppervlakte, dan ook weder aan den 
voorsten of aan den binnenrand. 
Het ondereind van het spaakbeen is dik, aan de 
voorzijde plat , van achteren gewelfd , en op de laatst 
gemelde plaats met eenige groeven lot opneming van 
pezen voorzien. Geheel benedenwaarts heeft hel on- 
dereind van het spaakbeen eene gewrichlsvlakte, die 
door eenc llaauw verhevene lijn in twee afdeelinge» 
gescheiden is , waarvan de buitenste zich met het 
scheepswijze beentje, de binnenste zich met het hal' 
ve-maansgewijze vereenigt. Eene andere , kleinere 
